Home>Project>Begraafplaats Eernegem, Ichtegem
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Begraafplaats Eernegem, Ichtegem


In 1972 werd in Eernegem een algemeen plan uitgetekend voor een nieuwe  begraafplaats. Een eerste fase van de werken werd uitgevoerd, maar al snel bleek de toekomstige visie voor de site achterhaald. De tijd stond niet stil en nieuwe tendensen en eisen drongen zich op. Het oorspronkelijke concept werd van tafel geveegd en vervangen door een frisse, hedendaagse visie, waarin sereniteit en de integratie van de begraafplaats in de omgeving centraal staan.

De begraafplaats werd in 1972 ingeplant achter de woonzone ‘Bellebos’, een afgelegen gebied tussen het landelijke en stedelijke deel van de gemeente Eernegem. Naast de begraafplaats werden ook een containerpark, een sportcentrum en een speelplein aangelegd. Achteraf misschien een ongelukkige keuze. Een begraafplaats is immers een plek waar rust en sereniteit van groot belang zijn. Maar het aangrenzende open landschap bood de huidige ontwerper wel de mogelijkheid het concept uit te breiden tot een volledig hedendaagse begraafplaats, die aan alle nieuwe tendensen voldoet. Zo is er plaats voor onder andere een urnenveld, een afscheidsruimte, een uitbreiding van de grafkelders en een waterpartij. Ook heeft de ontwerper rekening gehouden met de functionele samenhang van de begraafplaats met de ongunstige, aanpalende ligging van het containerpark en het parkeerterrein. Zo kon het hoofdpad naar de begraafplaats als een verlengde van de toegang tot het parkeerterrein doorgetrokken worden.

Parkbegraafplaats

Bij het ontwerpen van een begraafplaats staan begrippen als sereniteit, eenvoud, geborgenheid en symboliek centraal. Hedendaagse begraafplaatsen worden vanuit verschillende invalshoeken (esthetiek, symboliek, beheer…) omgevormd tot parkbegraafplaatsen. De ‘groene’ sfeer is daarbij een belangrijk uitgangspunt. Een begraafplaats is dus meer dan enkel een verzameling  van nagedachtenissen. De inpassing ervan in haar omgeving is essentieel. Dit wordt onder meer verkregen door middel van vloeiende overgangen, architectonische ingrepen en groenstructuren.

Aula met open karakter

De afscheidsruimte waar mensen een laatste groet brengen, is een belangrijke factor in het verwerkingsproces. Daarom is in het huidige concept een aula geïntegreerd die de nodige geborgenheid kan bieden. Toch heeft ze een open karakter en maakt ze een vloeiende overgang naar de open ruimte. Het gebouw bestaat uit een aantal verticale elementen in zichtbeton met een plat dak, eveneens in beton. De verharding van de omringende paden is doorgetrokken in het gebouw.

Er is ook een dienstgebouw met de nodige sanitaire voorzieningen. Dit biedt een meerwaarde aan de begraafplaats en komt tegemoet aan de hedendaagse tendensen.

Groen brengt structuur

De drie cirkelvormige waterpartijen hebben een centrale betekenis in het ontwerp. Enerzijds zijn ze bepalend voor de structuur en de esthetische waarde, anderzijds bieden zij de nodige rust en hebben ze een meditatief karakter. Deze aspecten zorgen voor een ideale samenhang tussen park en begraafplaats. De informele inplanting van waterplanten zorgt voor contrast met de strakke cirkelvormen.

Groenstructuren, onder de vorm van strakke hagen, leivormen en heesterborders brengen structuur en een indeling in ‘tuinkamers’, met de bedoeling een zekere geborgenheid te garanderen. Bij de plantenkeuze is er rekening mee gehouden dat de begraafplaats altijd haar structuur moet behouden. Daarom is gekozen voor wintergroene planten zoals een taxushaag. De Photinia fraseri ‘Red Robin’, met het rode accent van de bladeren, is aangeplant naast het bestaande, uit rode bakstenen opgetrokken dienstgebouw van het recyclagepark. Dit zorgt ervoor dat het gebouw minder ‘hard’ over komt.