Home>Project>Budabeach, Kortrijk
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Budabeach, Kortrijk


Door het rechttrekken van de Leie wint Kortrijk land op de rivier. Eén van die gewonnen plaatsen is Budabeach, een groene ruimte met, tijdelijk, een strand. Siergrassen en de padenstructuur geven het strand vorm. Budabeach is een van de meest bezochte parken van de stad.

Sinds de jaren negentig van de vorige eeuw ondergaat de binnenstad van Kortrijk een grondige transformatie. Over een lengte van drie kilometer wordt de Leie breder en rechter gemaakt. Hiervoor worden alle kademuren herbouwd evenals het aanliggende openbare domein en zeven bruggen. Deze werken passen in het Seine-Scheldeprogramma waarbij de haven van Antwerpen wordt verbonden met het bekken van de Seine voor de binnenvaart. Door het rechttrekken van de Leie wordt er plaatselijk land gewonnen op de rivier. De stad Kortrijk heeft dit aangegrepen om nieuwe groene ruimtes in de binnenstad te maken. Een van deze gewonnen ruimtes is Budabeach.

Stadsstrand

Voor de inrichting van het park circuleerden verschillende plannen. Het was pas tijdens de workshop Buda kunsteneiland in 2002 dat de geesten rijpten om er een stadsstrand van te maken, geïnspireerd door de voorbeelden van Parijs en Brussel. Uit de workshop kwam de iconografische voorstelling van het parasolletje in het zand. De boodschap was duidelijk, Budabeach moest iets worden met zand, zomer en vakantiegevoel.
Eén van de grootste uitdagingen om het conceptbeeld naar een ontwerp om te zetten, was het gebruik van het zand. Zand is leuk in de zomermaanden maar is zeven maanden per jaar niet bruikbaar en zal op lange termijn onderhoudsproblemen geven. Daarom werd ervoor gekozen om het zand als een tijdelijk, bijna evenementgebonden gegeven te zien. Bovendien werd het op de verharding geplaatst om te vermijden dat het gazon na elke zomer opnieuw aangelegd moest worden. De uitwerking van het park is vormelijk gelinkt aan de andere parken in de directe omgeving. Budabeach werd een groene ruimte waar, tijdelijk, een strand aanwezig is.

Soberheid

Om het strand vorm te geven, worden enkele eenvoudige elementen gebruikt. De siergrassen (Miscanthus sinensis ‘Gracillimus’) geven privacy aan de bezoekers en versterken de beleving van de seizoenen. De negenduizend grassen groeien in één seizoen tot twee meter hoog waarna ze in de herfst bruin wegkleuren. Tussen winter en lente worden ze gemaaid waarna de cyclus opnieuw kan beginnen. De grassen verwijzen op conceptueel niveau naar de vlasakkers waarvoor de Leie gekend was.
Ook de padenstructuur speelt een dubbele rol. Door ze te laten variëren in breedte wordt het mogelijk het zand op de verharding te plaatsen. Door de variabele breedte ontstaat ook een dynamisch lijnenspel tussen verharding en groen.
In de vormgeving is bewust gekozen voor soberheid. De gebruikte materialen (verharding, schisteuze leisteen, armaturen) verwijzen naar de parken in de onmiddellijke omgeving zonder de vormgeving daar te herhalen. De soberheid onderstreept tevens de schaal van de Leie en geeft aan de plek een grootsheid.

Iconische plek

De inplanting van een zomerbar op het breedste gedeelte van het park geeft een dynamiek aan de omgeving waardoor Budabeach een van de meest gefrequenteerde parken van de stad is geworden.
Het is een ruimtelijk markante plaats in de stad, die ondertussen – in combinatie met de specifieke plooibrug – een iconische plaats is geworden. ‘s Zomers zit Budabeach bijna elke dag tot ‘s avonds afgeladen vol. Er zijn kleine optredens en filmvoorstellingen. Het is zowat dé openlucht-hotspot van de stad geworden, die gezien wordt vanop één van de drukste nieuwe bruggen van de stad, de Groeningebrug.