Home>Project>Doortocht, Willebroek
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Doortocht, Willebroek


De doortocht doorheen het centrum van Willebroek onderging een metamorfose: een ingewikkeld verkeerskluwen is nu een attractieve verblijfsruimte. De sfeer sluit aan bij het industriële verleden dat de gemeente op de kaart heeft gezet. Het is een no-nonsense ontwerp met een eenvoudige, robuuste materialisatie.

Willebroek, een post-industriële gemeente in de Rupelstreek, werkt aan een nieuwe dynamiek en extra attractiviteit. Om dat vernieuwde imago, in de eerste plaats bedoeld voor de eigen inwoners, ook regionaal waar te maken, startte de gemeente met een strategische aanpak via kwalitatief hoogstaande impulsprojecten. Onder het motto ‘Willebroek Morgen’ leverde een ambitieuze ontwerpwedstrijd reeds in 2003 een masterplan op voor de hele dorpskern, meer specifiek voor de as ‘station-watertoren’ als hefboom voor de opwaardering van de hele gemeente. De laureaat werkte het basisconcept verder uit, met het oog op de maximale verhoging van de verblijfskwaliteit in het centrum. Het doel was duidelijk: een verheldering van de verkeerscirculatie gekoppeld aan een beperking van de verkeersruimte, om het doorgaande verkeer te ontmoedigen ten voordele van het bestemmingsverkeer.

Masterplan stap voor stap

De eerste realisatie van het masterplan was de heraanleg van de Dendermondsesteenweg, de belangrijkste toegangsweg naar het centrum, vanaf de A12 tot aan de watertoren (oplevering juni 2010). De rijweg is nu smaller, 6 m inclusief goten, en wordt aan weerszijden begeleid door een bomenrij (Fraxinus excelsior of gewone es).

Nadien volgde de doortocht zelf, van de watertoren tot aan de brug over het kanaal (oplevering mei 2013). Het verkeer verloopt niet langer rondom het centrale bouwblok, maar alleen nog langs de zuidzijde ervan. Het profiel van de steenweg loopt als een eenduidig asfaltlint door tot aan de brug, met parkeerplaatsen in kassei tussen de bomen en daarachter veilige fiets- en voetpaden. Voor de bus wordt een uitzondering gemaakt: een busbaan met nieuwe centrale halte langs het park laat ongehinderd in- en uitstappen toe.

No-nonsense

Het ontwerp profileert Willebroek als een dynamische no-nonsense gemeente met een rijk industrieel verleden om trots op te zijn. Daartoe hanteert het een sober en robuust materialenpalet. De basis is een tapijt van betonstraatstenen van gevel tot gevel. Roestbruine gebakken klinkers onderscheiden de fietspaden en leggen bepaalde accenten. Het markante patrimonium, waaronder de beroemde brug, komt opnieuw tot zijn recht.

Verblijfsruimten als tandwielen

De beperking van de verkeersruimte laat toe in het centrum een aaneenschakeling van verblijfsruimten te creëren, elk met een eigen thema: een kleurrijke bloemenvijver onder de watertoren, een uitnodigend park voor de schoolpoort en een attractief waterplein nabij handel en horeca aan het begin van de Van Landeghemstraat. Het specifieke karakter van elke deelruimte creëert onderlinge interacties, ze werken als tandwielen op elkaar in.

Een met uiterste zorg opgemaakt beplantingsplan verwelkomt iedereen bij het binnenrijden van de gemeentekern. Onder de watertoren is het een kleurrijke bloementuin met voornamelijk soorten in blauw-paarse tinten,  onder de bomen in het waardevolle en beeldbepalende centrumpark zijn het amorfe beplantingsborders. De betonnen sculptuur ‘Hulde aan de Arbeid’ uit de jaren vijftig werd door plaatsing in één van die bloemborders opgewaardeerd en kreeg zo weer een prominente en identiteitsbepalende rol in het park. De tandwielen van dit beeld – dat duidelijk verwijst naar het arbeidersverleden van Willebroek – komen als thema terug in de vormgeving van de fontein op het Van Landeghemplein.

Ook het modernistische schoolgebouw komt dankzij de heraanleg weer beter tot zijn recht, de toegang naar de schoolpoort loopt via het park. Een verhoogd volume in gebakken klinkers doet dienst als schakel tussen park en plein. Het is tegelijkertijd een podium voor optredens in het park en een speel- en hangplek voor schoolkinderen.

Ondergronds

Bij de grondige herinrichting is een optimaal gescheiden rioleringsstelsel geïntegreerd in het project. Hiermee levert de gemeentelijke rioolbeheerder een actieve bijdrage aan het verminderen van de wateroverlast in het zwaar belaste gemeentelijke rioleringsstelsel én verwezenlijkt hij een hydraulische ontlasting van de rioolwaterzuiveringsinstallatie. Niet alleen het bovengrondse verkeer heeft in dit project een nieuwe weg af te leggen, ook het regenwater heeft een andere ‘uitweg’ gekregen.