Home>Project>Dorpskern, Oostnieuwkerke
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Dorpskern, Oostnieuwkerke


In de dorpskern van Oostnieuwkerke werd een rijweg in asfalt opgebroken om plaats te maken voor een duurzaam dorpsplein dat nu één geheel vormt met het park. De dorpskern is teruggegeven aan de inwoners.

Een goed georganiseerde brainstorm met de bevolking bracht één centrale wens naar voren: de dorpskern van Oostnieuwkerke moest aantrekkelijker, rustiger en veiliger worden. Die behoefte werd vertaald in de drastische, groene en stijlvolle aanpak van het uiteindelijke ontwerp. De ontwerper spiegelde zich aan Engelse voorbeelden die aantonen dat een groen ‘hart’ voor een dorpskern essentieel is voor een optimale levenskwaliteit. Kerken staan er in een sober park, bestaande uit gras, bomen, hagen en smeedwerk. Het centrumpark of ‘the close’, altijd gelegen rond de kerk, loopt over in de private voortuinen en het landschap. Traditie en respect voor de publieke ruimte vieren er hoogtij. Ook in Oostnieuwkerke is de dorpskern teruggegeven aan de mens. Het ontwerp is letterlijk baanbrekend: een 7m brede en 100m lange rijweg in asfalt werd uitgebroken en vervangen door een duurzaam dorpsplein in Belgische blauwe hardsteen.

Kerk in het park

Behalve de rijweg werd ook de pastorietuin opengebroken en werden twee garages gesloopt. Het Brigidapark werd in verbinding gesteld met de kerkomgeving. Eén grote ongekende open ruimte zag het daglicht, een ruimte waar het groen een dragende structuur bezit zoals te zien is aan de haaggeleiding. De hoge hagen aan het eind van het park bieden een vorm van beslotenheid. Ze geven het park een eigen sfeer van onthaasting en geborgenheid.

Zoals het park en de kerk van elkaar gescheiden waren, vormen ze nu een prachtig huwelijk: de kerk in het park. Twee plaatsen die de gave van ontmoeting met elkaar gemeen hebben. De wekelijkse misdienst, de communie, een huwelijk, een begrafenis zullen steeds in een waardig en ceremonieel kader doorgaan. Ook allerlei andere evenementen en feesten zullen aan gezelligheid winnen. Voor de ontwerper was de integratie van schoonheid en bezieling in de dagelijkse leefwereld de prioriteit: de kwaliteit van de leefomgeving zet aan tot een meer kwalitatief leven. Het louter functionele mocht in het ontwerpproces niet domineren.  .

Leegte en betrokkenheid

Vroeger oogde de dorpskern druk. Hij bestond uit drie aparte gedeelten. Het opentrekken van de dorpskern en het beheerst omgaan met de verschillende vormgevingselementen creëert nu de perfectie van de leegte. De leegte die ons confronteert met ons zijn. Onze leefomgeving waar alles volgepropt zit en waar iedere vierkante meter opgeëist wordt, laat die confrontatie nog zelden toe. De realisatie van de dorpskern van Oostnieuwkerke heeft een leegte gecreëerd. In die leegte heeft een uniek, tweeledig beeldhouwwerk zijn plaats gekregen. Twee figuren die met elkaar in confrontatie raken door de leegte werden hier opgesteld. Eén figuur op de groene treden van het kerkplein, de andere in de nabijheid van de vijver. De interactie tussen beiden is heel uitdrukkelijk te zien. Niets of niemand anders is op dit ene moment in het park. De gesitueerdheid tot elkaar moet een bewustwording opwekken van de betrokkenheid tot elkaar. Kunstwerk en park moeten een symbiose vinden om deze belangrijke boodschap van de behoefte aan betrokkenheid over te brengen.