Home>Project>Dorpsplein Heindonk, Willebroek
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Dorpsplein Heindonk, Willebroek


De Willebroekse deelgemeente Heindonk heeft sinds kort een echt centrum. Het dorpsplein, vroeger niet meer dan een grindparking, is volledig heringericht, de grote gewestweg is omgevormd tot een oude, bolle kasseiweg op schaal van het dorp. Het kunstwerk Finally Home is geïntegreerd in het bescheiden, nieuwe dorpshart. Heindonk heeft eindelijk een plek waar al haar monumenten tot rust komen. Bewoners en verenigingen waren nauw bij het hele proces betrokken.

Enkele jaren geleden startte de gemeente Willebroek het kunstintegratieproject Willebroe!. Via een Open Oproep ging ze op zoek naar een geschikte plek voor een kunstwerk. Eén van de vijf geselecteerde voorstellen werd ingediend door een groep gemotiveerde en geëngageerde Heindonkenaars. Ze hadden behoefte aan een plek waar ze konden ‘thuiskomen’ en aan een kiosk voor de plaatselijke fanfare en voor het organiseren van evenementen en dorpsfeesten. Heindonk miste immers een echt centrum. Een grote gewestweg scheidde het dorpsplein af van de waardevolle dorpsmonumenten zoals de kerk, een mooie art deco woning, de pastorij en het oude gemeentehuis. Het dorpsplein was niet meer dan een grindparking afgezoomd door café De Zwaan en geflankeerd door de dorpsfeestzaal.

Finally Home

De gemeente stelde kunstenaar Roel Vandebeek aan om een geïntegreerd kunstwerk te ontwerpen dat tegemoet kwam aan de bekommernissen van de Heindonkenaars. Dat werd Finally Home. Op de kruising van de denkbeeldige assen van de kerk en het oude gemeentehuis is een kunstwerk in de archetypische vorm van een kapel geplaatst. De zes meter hoge en tegelijk open installatie volgt de dakhelling van de kerk en het oude gemeentehuis. Het kunstwerk opent zich richting dorpsplein als een stilistische megafoon of spreekbuis. Zo richten de toeschouwers tijdens een concert hun blik op de monumenten. De zinken dorpskapel neemt door zijn wisselende patina verschillende gedaanten aan en gaat in dialoog met de waardevolle monumenten aan de overzijde.

Dorpshof

Finally Home was de hefboom voor de herinrichting van het dorpsplein. De ontwerpers gingen aan de slag met de landschappelijke kenmerken van Heindonk. Door de locatie op een donk midden in het open rurale rivierenlandschap van Zenne, Dijle en Rupel is het dorp een unieke plek in het dicht verkavelde Vlaanderen. De weiden, boskanten en beemden reiken tot aan de rand van de dorpskern. Het landelijke karakter wordt nog meer versterkt door het waardevolle dorpserfgoed met mooi ommuurde hoven. Die hoven van Heindonk inspireerden. Net als het kerk- en pastorijhof krijgt het kunstwerk ook zijn eigen dorpshof. Nieuwe bakstenen muren met speciaal uitgeslepen zitstenen in arduin begrenzen de hoven van de Sint-Amanduskerk en het dorpsplein. Een bescheiden dorpsplein in gezaagde kassei met grasvoeg biedt plaats aan terrasjes en een kleine kermis. De muurtjes nodigen de toevallige passant uit om even uit te rusten.

Bolle kasseiweg

De gewestweg is omgevormd tot een oude, bolle kasseiweg op schaal van het dorp. Het rijwegprofiel met een verzorgd geplaatste bolle kasseistrook en fietsstroken in gewassen beton doet wagens vertragen en geeft de fietsers een comfortabele passage door het dorp. Voetgangers maken gebruik van stoepen en oversteekplekken in gezaagde kassei.  Het bolle profiel loopt door in de straat naast het kerkhof en wordt daar afgezoomd met een extra kasseistrook met grasvoeg. Deze groene strook trekt het groen tot in de dorpskern en doet op piekmomenten dienst als extra parkeerstrook.

Eiken en prairiegras

Het dorpsplein is beplant met verschillende soorten eiken (Quercus robur, palustris en coccinea)  die prachtig verkleuren in de herfst. Voor de kerk benadrukken twee zuilvormige eiken (Quercus robur ‘Fastigiata’) de slanke kerktoren. De bomen op het plein kregen een boomspiegel van los prairiegras (Schizachyrium scoparium). Een knipoog naar het natte hooilandschap in de omgeving en de bijnaam van de Heindonkenaars: de hooiboeren.

Sfeervolle verlichting

’s Nachts worden alle monumenten mooi uitgelicht. De zes meter hoge lantaarnpalen langs de gewestweg zijn vervangen door kleinere modellen zodat het dorp nu sfeervol verlicht is. De monumenten worden afzonderlijk verticaal aangestraald en vormen ‘s nachts een statig dorpsdecor voor het kunstwerk.