Home>Project>Engelenburcht, Tildonk
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Engelenburcht, Tildonk


De tuin van het Sint-Angelaklooster is omgevormd tot een stiltegebied met wandelpaden en een doorlopend fietspad. De vroegere binnentuin van het klooster is nu een zonnige museumtuin.

Het Sint-Angelaklooster is een mijlpaal in het collectieve geheugen van de gemeente Tildonk en van de vele Britse en Vlaamse huisvrouwen die er hun schooltijd op internaat doorbrachten. De school bestaat nog altijd, maar de kloostergebouwen stonden vele jaren te verkommeren. Het Leuvense architectenbureau A33 zette de schouders onder een herbestemming en diende een masterplan in bij de Provincie Vlaams-Brabant. Die stemde ermee in om het geheel te renoveren in het kader van het EFRO-project ‘Campus Sociale Innovatie Tildonk’, met subsidies van het Agentschap Onroerend Erfgoed en EFRO. Dit project sloot volledig aan bij de visie van Immo Kwaliteitsfonds vzw, die mee in zee ging als bouwheer.

In het gebouw zijn ondertussen een museum van de Eerste Wereldoorlog, een brasserie/restaurant, vergader-, feest- en congreszalen, een dagcentrum voor hulpbehoevende bejaarden, een lokale afdeling van Kind & Gezin, een opleidingsorganisatie voor jongvolwassenen met autisme, een vormingsorganisatie voor vrijwillige zorgverstrekkers en yogalokalen ondergebracht. Vzw’s kunnen er (kantoor)ruimtes huren. De sociale campus kreeg de naam Engelenburcht.

Kloostertuin wordt stiltegebied

Ook de publieke buitenruimte werd aangepakt. De voormalige kloostertuin is, eveneens met EFRO-subsidies, omgevormd tot een stiltegebied met wandelpaden en een doorlopend fietspad dat aansluit op een recreatief fietspad langs het kanaal Leuven-Mechelen. De historische indeling van de tuin werd gerespecteerd. Er werden dringende beheers- en instandhoudingswerken uitgevoerd aan het bestaande park- en fruitbomenbestand. De tuin is nu een natuurlijk park, dat onderhouden wordt volgens de principes van het Vademecum voor duurzaam Parkbeheer. Beheer met wisselende maairegimes biedt mogelijkheden voor het ontstaan van nieuwe biotopen met inheemse fauna en flora. De bezoekers van het stiltegebied, het museum of de brasserie kunnen gebruikmaken van een fietsenstalling en een groene parking.

Binnentuin wordt museumtuin

De vroegere binnentuin van het klooster, palend aan museum en brasserie/restaurant, is nu een aangename, zonnige museumtuin met voornamelijk historische ‘kloostertuinbeplanting’. Verder zijn in het kloosterpand twee patiotuinen ingericht: een kijk- en zentuin (niet toegankelijk voor museum-brasseriebezoekers) en een atrium met kruidenbakken gelegen naast het restaurant.