Home>Project>Esplanade Tiensevest, Leuven
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Esplanade Tiensevest, Leuven


De ontbrekende ruggengraat

Na de heraanleg van het hart van de stationsomgeving rond de eeuwwisseling, ontbrak nog de ruggengraat: het gebied tussen het volledig vernieuwde stationsplein (Martelarenplein) en het provinciehuis. Dankzij de realisatie van een omvangrijk kantorencomplex met bijhorende esplanade komt de hele strip nu tot leven.

De Tiensevest was vroeger een halve snelweg met in de berm wat restruimte. Nu heeft hij een dubbel gezicht. De weg zelf gaat halverwege de grond in om het Martelarenplein te sparen. De hoger gelegen, met groen afgescheiden wandelesplanade die de gebouwen langsheen de sporen aan elkaar linkt, verheft zich ten opzicht van de lager gelegen straat. Het is deze esplanade die via twee opvallende trappenpartijen voor een nieuwe verbinding zorgt tussen het provinciehuis met de achterliggende woonwijk, en het stationsplein. Een link die niet alleen een mooi zicht biedt aan de wandelaars, maar door de ingebruikname van de verschillende gebouwen in de omgeving ook steeds drukker wordt.

Eén geheel

De esplanade en de gebouwen zijn als één geheel ontworpen. Deze werkwijze bood niet enkel bouwkundig veel praktische voordelen, het maakte het ook stedenbouwkundig mogelijk om beide op elkaar af te stellen. Zo sluiten de (semi-)publieke ruimten van de aanpalende gebouwen allemaal – in een constant ritme – aan op de esplanade. Tegelijk werd de omgeving zo ontworpen dat de toegangen tot de ondergrondse fiets- en autogarages onder de esplanade doorlopen, zodat er geen gevaarlijke kruisingen zijn. Ook het materiaalgebruik van gebouwen en esplanade vormt een mooie eenheid. Zo hebben beide eenzelfde langwerpige betontegel als vloerbekleding.

’s Nachts vormen de esplanade en de gebouwen samen één lange (licht)plint tussen het Martelarenplein en het Provincieplein dankzij de transparante benedenmuren van de gebouwen en de ingebouwde grondspotjes op de esplanade zelf.

Twee kunstwerken

Langsheen de 300 meter lange en acht meter brede wandelzone staan twee kunstwerken. Aan de aansluiting met het Provincieplein staat een beeldhouwwerk van de Brabantse kunstenaar Rik Poot, voor het stadskantoor een werk van Wouter Mullier.

De vormgeving en plantenkeuze van het terrein zijn bewust sober gehouden. De ontwerpers wilden rust brengen voor de opvallende gebouwen en door eenvoud eenheid brengen in het geheel.

Nog belangrijker

Op dit moment wordt gewerkt aan de aansluiting van de esplanade op de voetgangersbrug die reeds deels verwerkt zit in de overkapping van het station. Als ook dit puzzelstuk gerealiseerd is, zal de esplanade een nog belangrijker onderdeel vormen van het autovrije netwerk van paden en straten dat vandaag doorheen heel Leuven ontstaat.