Home>Project>Groen Lint, Wevelgem
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Groen Lint, Wevelgem


De Heulebeek werd lange tijd weggestopt achter hoge, groene gordels. Nu is de beek met zijn overstromingszones, oevers en meanders de ruggengraat van het landschappelijke park het Groen Lint. Bruggen, vlonders, een wadi, een poel en het eilandje zorgen voor een dichtbij-het-water-gevoel. Door het park lopen fiets- en wandelverbindingen. Het Groen Lint is in zijn geheel bespeelbaar.

De langgerekte groenzone van 4,5 hectare volgt over ongeveer een lengte van 600 meter de slingerende Heulebeek in oost-westelijke richting. Het park is bijgevolg onlosmakelijk verbonden met het ecosysteem van de beek. Meer nog, de beek met z’n overstromingszones, oevers en meanders vormt de ruggengraat van het groenconcept. Het Groen Lint slaat een brug tussen de woonkernen en de oude dorpskern van Moorsele, en tussen het buitengebied en de landelijke gemeente. Groen en blauw dringen als het ware binnen in het bebouwde hart van Moorsele.

Contact met water

De Heulebeek met de stankhinder en het overstromingsgevaar was in het verleden vooral een bron van ergernis voor de bevolking. Deze negatieve connotaties lagen ook aan de oorsprong van de eerder onhandige maskeeracties in het verleden. Diverse boomplantacties in de jaren tachtig en hoge groene gordels stopten de boosdoener vakkundig weg.

De collectorwerken van Aquafin in het gebied waren de onmiddellijke aanleiding voor het project Groen Lint. Ook de aanleg van meerdere waterzuiveringsinstallaties in de regio deed de hoop groeien op een propere Heulebeek. In het nieuwe ontwerp is het vroegere groene keurslijf weer opengemaakt met verrassende zichtassen en een intiemer contact met het water als resultaat. Drie nieuwe bruggen, enkele vlonders, de flauwe oevers, een wadi, een poel en het eilandje doen het “dichtbij-het-water-gevoel” pieken.

Er is ook resoluut gegaan voor meer ruimte voor het water zelf waardoor de natuurlijke bergingscapaciteit is verbeterd. Knelpunten voor wateroverlast zijn lokaal aangepakt door de aanleg van kleine taluds of houten damwanden. Er is extra aandacht voor natuurvriendelijke oevers, voor beekmeanders en voor een ruime overstromingszone bij het eilandje.

Interessante uitgangssituaties creëren

De natuurlijkheid van het landschappelijke park contrasteert sterk met de beeldbepalende paden in mosterdgele puzzolaanverharding die vrolijk door het park slingeren. Het functionele fietspad heeft een rijspoorverharding opgebouwd uit hetzelfde materiaal in combinatie met beton voor een maximaal fietscomfort. Alle paden kregen een dimensionering en opbouw die stroken met het verwachte gebruik.

Met behulp van natuurtechnische milieubouw worden vooral interessante uitgangssituaties gecreëerd. Hierbij wordt gemikt op interactie tussen geplande aanplantingen (bijvoorbeeld natuurvriendelijke oevers met rietaanplant) en spontane natuurlijke processen (bijvoorbeeld in het riet vestigen zich bloeirijke ruigtekruiden). Een duurzaam groenbeheer stuurt de vegetatie in de richting van het vooropgezette streefbeeld. Bij aanplantingen wordt rekening gehouden met de standplaats en de groenvorm. Inheemse soorten hebben de absolute voorkeur, maar in de buurt van bewoning is de plantenkeuze niet per se inheems, maar ecologisch waardevol.  Variatie in vegetatietypes is niet alleen interessant voor de natuur, maar ook aantrekkelijk voor de parkbezoekers.

Fietsen, wandelen, spelen

Het functionele fiets- en wandelpad loopt net als de beek in oost-westelijke richting, takt aan op het bestaande provinciale fietsroutenetwerk en op de historische kern van Moorsele.  Daarnaast zijn er fiets- en wandelverbindingen in noord-zuidelijke richting die vooral de aanpalende verkavelingen ontsluiten. Smallere onverharde wandellussen of spontaan gevormde doorsteekjes vertrekken steeds vanaf een verhard pad en geven toegang tot aantrekkelijke deelgebiedjes zoals het speelbosje of de vijver.

Doorheen het hele park zijn als een soort van leidmotief kleurige betonblokken neergezet. De blokken zijn niet alleen als zit- of ontmoetingsplek bedoeld, maar fungeren even goed als toegangspoort, als speel- of hangplek, als waterkerend element of als kleurige toets tussen het groen. Bij de centrale ontmoetingsruimte bij de ‘dikke wilg’ kunnen de bewoners elkaar ontmoeten of bijvoorbeeld een buurtfeest organiseren.

Onder het motto ‘A park friendly to children is a park friendly to all’ is bewust niet gkozen voor zonering met een aantal specifiek ingerichte speelzones en dure speeltoestellen. Het volledige park is bespeelbaar. Elementen zoals reliëf, afwisselende vegetatietypes, paden, bruggetjes, water, zitblokken enzovoort maken deze ruimte avontuurlijk, betekenisvol en aantrekkelijk voor kinderen en tieners. Daarnaast zijn er meer expliciete spelprikkels voor kinderen van verschillende leeftijden ingebouwd, bijvoorbeeld de glijbaan bij de boomgaard, het streetballterrein of de boomstammen op de speelheuvel.

In de loop van het proces waren er regelmatig participatiemomenten die de behoeften, wensen en bezorgdheden van de omwonenden aan het licht brachten. Zo kreeg het project een ruimer draagvlak.