Home>Project>Hof ten Rozen, Aalst
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Hof ten Rozen, Aalst


Hof ten Rozen is een sociale hoogbouwwijk uit de jaren ’70. Hij evolueerde tot één van de armste buurten van Vlaanderen, een grondige vernieuwing was noodzakelijk. Gelijktijdig met de renovatie van de gebouwen werd de uitgeleefde buitenruimte aangepakt. Het is nu een verkeersvrije en onderhoudsvriendelijke publieke ruimte met extra aandacht voor de belevings- en gebruikswaarde voor de bewoners.

De wijk Hof ten Rozen ligt ten oosten van het stadscentrum. Hij bestaat uit zes woonblokken met telkens acht bouwlagen. Er wonen ongeveer 800 mensen van alle leeftijdscategorieën. De sociale- huisvestingsmaatschappij begon tien jaar geleden met de renovatie van het eerste woonblok, in 2016 wordt het laatste blok volledig aan de hedendaagse normen aangepast. De renovatie was mogelijk dankzij een samenwerkingsprotocol met de stad en de politie om een wijk te maken waar het goed wonen is en om klachten over bijvoorbeeld overlast en criminaliteit meer geïntegreerd aan te pakken.

Ambitieuze maar haalbare doelen

De buitenruimte was een patchwork van verhardingen, van paden en pleintjes in verschillende materialen. Het geheel oogde rommelig en onverzorgd, de wijk gaf een verouderde en verloederde indruk. De buitenruimte had niet de kwaliteit om het geheel te verbinden, ze werd laag gewaardeerd en nog slechts fragmentarisch gebruikt door de bewoners. Dat bleek uit een leefbaarheidsstudie.

De opgave om de volledige publieke ruimte en alle infrastructuur te vernieuwen werd aangescherpt met duidelijke wensen op het vlak van duurzaam materiaalgebruik, vandalismebestendigheid en onderhoudsvriendelijkheid. Het ontwerp moest meer openheid en doorzichten creëren om het veiligheidsgevoel te verhogen. De infrastructuur moest robuust zijn en tegen een stootje kunnen, maar tegelijk ook voldoende belevingsvol zijn, karakter uitstralen en verblijfskwaliteit bieden. Er was behoefte aan meer ontmoetingsmogelijkheden voor jong en oud, ook intergenerationele ontmoetingen mochten worden gestimuleerd.

Tabula rasa met behoud van waardevolle bomen

De nieuwe publieke ruimte maakt tabula rasa met het verleden. Een grote verharde vloer waarin verhoogde en verlaagde lobben zijn uitgespaard, zorgt voor samenhang en landschappelijke variatie. In de lobben worden verschillende functies gecombineerd: speelzone, buffer, liggazon, bloemenweide, wadi … De bestaande, waardevolle bomen werden zorgvuldig geïnventariseerd en het ontwerp hield maximaal rekening met hun standplaats. Na onderzoek konden de meest vitale bomen behouden worden.

Verkeersluwe buitenruimte

De ruimte tussen de woonblokken is maximaal verkeersvrij gemaakt. Ze is integraal toegankelijk voor wandelaars, fietsers, rolschaatsers, skaters en rolstoelgebruikers. De ruimte die nodig is voor hulpdiensten en occasionele verhuiswagens is in het ontwerp geïntegreerd. Parkeren gebeurt in twee parkeerhavens aan de randen. Ze zijn zo ingepast dat de loopafstand naar alle woonblokken beperkt is.

Milieu- en ruimtebewuste oplossingen

Aan de goed beheerbare parkings zijn milieustraten geïntegreerd. Ze spelen in op het milieubewustzijn volgens het principe ‘de vervuiler betaalt’ en ze voorkomen de overlast die de grote gemengde vuilcontainers met zich meebrachten. De klassieke garageboxen zijn vervangen door op maat ontworpen, transparante maar wel individueel afsluitbare carports met een groendak. Er kan goed op worden toegezien dat ze effectief gebruikt worden voor het stallen van auto’s of fietsen en dat er minder parkeerruimte verloren gaat.

Plaats van ontmoetingen

In één van de woonblokken is er een ontmoetingsruimte. Ze doet dienst als uitvalsbasis voor het organiseren van activiteiten om de participatie van bewoners te bevorderen en de positieve verbondenheid te verhogen. De ontmoetingsruimte kreeg in de publieke ruimte een terras met een vaste barbecueplaats en een luifel. Ook de centrale bushalte heeft een ruime luifel met banken en een groendak.

Samenhang en geluk

De nieuwe publieke ruimte wil een impuls geven aan het geluksgevoel en de samenhang in Hof ten Rozen. Door de continuïteit in materiaalgebruik, de integratie van groenelementen, de creatie van ontmoetingsplekken en de open structuur ademt de wijk weer een sfeer uit die hieraan kan bijdragen.