Home>Project>Kanunnik Colinetplein, Aalst
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Kanunnik Colinetplein, Aalst


Bij elk stadsvernieuwingsproject in Aalst is het de ambitie om de leefkwaliteit in de binnenstad te verhogen door de auto terug te dringen en meer plaats te geven aan voetgangers, fietsers en openbaar vervoer. De herinrichting van het Kanunnik Colinetplein past in deze visie. De stad ging de uitdaging aan het aantal parkeerplaatsen te behouden en toch samen met de buurt een aantrekkelijk plein te ontwerpen.

Het Kanunnik Colinetplein ligt aan de rand van het winkelwandelcentrum van Aalst, appartementsgebouwen van vijf verdiepingen vormen de wanden van het plein. Vóór de herinrichting had het een wat troosteloze aanblik. Het was een parkeerplaats, bewoners en passanten hadden er weinig tot niets aan. Vijf statige iepen waren de enige troef, het spreekt voor zich dat die moesten blijven. Het plein is een belangrijke stopplaats voor bussen, maar degelijke schuilinfrastructuur ontbrak.

Buurt kiest sfeer

De stad wou het plein aan de mensen teruggeven zonder aan parkeerplaatsen in te boeten. Voordat ze aan het ontwerpen ging, was er nauw overleg met de buurt. Op een inspraakvergadering konden buurtbewoners en handelaars kiezen welke sfeer hun nieuwe plein moest uitademen. Ze hadden de keuze tussen een ‘stadstuin’, een ‘evenementenplein’ en een ‘stedelijk plein’, concepten die werden verduidelijkt aan de hand van referentiebeelden. Ze kozen resoluut voor een stedelijk plein met plaats voor banken, fonteinen en speelruimte. Een groepsgesprek maakte duidelijk wat de buurtbewoners concreet verlangden en welke functies het plein moest krijgen. Met deze informatie gingen de ontwerpers aan de slag.

Lange zitbanken, speelse waterspuiters, imposante bomen en een architecturaal prikkelend bushokje werden de ingrediënten van het ontwerp voor het nieuwe Kanunnik Colinetplein. De auto’s verhuisden naar de rand waardoor een verrassend grote open ruimte ontstond. Deze ingreep zorgde voor een drastische wijziging in de beleving en de impact van het verkeer. De vrijgekomen pleinruimte kon kwaliteitsvol en duurzaam ingericht worden.

Looplijnen, groen en water

De bewoners van de appartementsgebouwen kijken dagelijks van bovenaf op het plein. De ontwerper wilde ook het bovenaanzicht attractief maken. Hij trok enkele speelse maar efficiënte looplijnen door het plein. Van bovenaf bekeken refereren ze aan een doorgesneden ajuin, hét symbool van de stad. De krachtige, vloeiende lijnen zijn de basis van de vormentaal doorheen het ontwerp: ze komen terug in de zitbanken en de bushalte. Zo vloeien de rugleuningen van de bank over in een ruime overkapping van de bushalte. Een consequent kleur- en materiaalgebruik versterkt het ruimtegevoel.

De bestaande volwassen bomen werden behouden zodat de bezoekers nu al de hele dag de keuze hebben tussen zon en schaduw. Enkele nieuwe exemplaren zijn dwars op de looplijnen ingeplant als speels element. Centraal op het plein benadrukt een waterpartij het stedelijke karakter van het plein, ze is een spelelement voor de kinderen. Door de geïntegreerde verlichting verlevendigt het water ’s nachts het plein met een feeëriek kleurenspel.

Parkeren aan de rand

Het aantal parkeerplaatsen op het plein bleef ongewijzigd om de parkeerdruk in de binnenstad op te vangen. Door ze doordacht in te passen langs de rand nemen ze echter een veel minder dominante positie in. Een ventweg maakt niet alleen de publieke parkeerplaatsen maar ook de garages van de appartementsblokken bereikbaar. De ventweg wordt door twee snelheidsremmers afgescheiden van de hoofdroute.

Bushokje als blikvanger

Het Kanunnik Colinetplein ligt op een belangrijke route van De Lijn. Er zijn vier stopplaatsen en centraal op het plein werd een nieuw, op maat ontworpen bushokje geplaatst. Voor het ontwerp werd de oorspronkelijke vorm van de bank gespiegeld, de rugleuning werd opengetrokken en vormt een luifel. Daarbij maakte de ontwerper gebruik van de nieuwste digitale 3D-tekenprogramma’s die de gegevens rechtstreeks aan computergestuurde plooimachines doorgeven. Door het maatwerk wordt de lijnvoering van het plein consequent doorgetrokken en krijgen de vormen een derde dimensie, iets wat met een standaardbank niet mogelijk was geweest.