Home>Project>La Mine d’Or, Provinciaal domein, Chevetogne
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

La Mine d’Or, Provinciaal domein, Chevetogne


Op een open plek aan de rand van een meer ligt een verlaten mijnwerkersdorp. ‘La Mine d’ Or’ op het provinciaal domein van Chevetogne is een bijzonder speelterrein geïntegreerd in de omgeving. De kinderen wacht een ontdekkingstocht met tunnels, een mijn, zand en veel water.

Speelpleinen verkennen de mythes van de eeuwige jeugd, een stukje landschap kan dienen om die verbeelding te stimuleren. Op het provinciaal domein van Chevetogne is er de ruimte en de mogelijkheid om aangrijpende projecten te realiseren zonder de eigenheid van de plek aan te tasten of de natuur te belasten. In de verste uithoek van dit domein bevindt zich sinds kort, op een voorheen open grasveld omzoomd door groen, de waterspeeltuin ‘La Mine d’Or’. Een themaspeeltuin als deze is een volledige heterotopia en spreekt tot de fantasie van de kinderen.

Ontdekking

De speeltuin ligt bij een meer aan de rand van het domein, een eindje verwijderd van de andere speeltuinen. Om de afstand te overbruggen wordt er een grote aantrekkingskracht gecreëerd: de zintuigen worden geprikkeld door het geluid van het water en de schittering van de zon op de windmolen. Eens aangekomen wacht de kinderen en de volwassenen uiteraard een verrassing: een oud dorp waar vroeger goud gezocht werd en waar nu bizons rustig staan te grazen. De mijnwerkers hebben het dorp verlaten, maar hun werktuigen, hun machines en constructies zijn bewaard gebleven. Kinderen krijgen het gevoel dat ze, alleen of in groep, een verlaten plek ontdekken waar ze vrijheid vinden.

Door de ligging in een vallei en aan de rand van het meer is het mogelijk om van deze natuurlijke elementen gebruik te maken voor de integratie van de speelzone. De plek krijgt een eigen ziel door de grote terreinmodellering. Het concept is door het behouden van bos, bomen en reliëf perfect geïntegreerd in zijn omgeving. Daarom lijkt het alsof het dorp er al jaren ligt. ‘La Mine d’Or’ is een speelse verwijzing naar de vorige eeuw, het is drama in een natuurlijk decor.

Speelzone

De kinderen worden door het bestaande bos naar een ruimte geleid waar ze kunnen kiezen tussen twee tunnels. De rechtse tunnel brengt hen rechtstreeks naar een speeltuig, ingewerkt in het decor. Eens deze tunnel ingelopen, is de mijn zichtbaar, met uitzondering van de schat. Die moet uiteraard gezocht worden. Via het speeltoestel dalen ze af in de mijn om daar spelenderwijs te genieten van het waterspektakel.

De linkse tunnel biedt tal van mogelijkheden. De kinderen ontdekken de zandspeeltuin, het watervlak met de vlonder en het vlot, en het mijnwerkersdorp met picknickplaats. Via deze tunnel kunnen ouders met kinderwagens de mijn overzien of ze kunnen in de mijn afdalen via de andere speelzones.

In de mijnzone zijn de speeltuigen ingewerkt in het decor. Ze zijn op maat gemaakt en volledig aangepast om in het concept van een oude mijnsite geïntegreerd te worden en aan de verplichte veiligheidsnormen te voldoen. Ook het labyrintaspect van een mijn is geprojecteerd op de speeltuigen onder een verticale vorm.

Om het geheel nog meer onder te dompelen in de gewenste sfeer zijn een aantal typerende elementen aangebracht. Zo zijn er onder andere oude tonnen, spades, een pikhouweel, werkschoenen, een doos dynamiet en een schatkaart te vinden.

Speelruimten moeten duurzaam zijn in tijd en ruimte. Daarom is hoofdzakelijk gebruik gemaakt van natuurlijke materialen zoals zand, water, slib en verkoold hout om het globale beeld nog dramatischer te maken. De valzones bestaan uit rolgrind en zand.

Sensoren

Door het plaatsen van sensoren op strategische punten worden de kinderen gedetecteerd van op een afstand. Wanneer ze voorbij een sensor wandelen begint de pomp te werken en treedt alles in de speeltuin in werking. Het water in de goten begint te stromen waardoor onder andere de raderen gaan draaien, de bassins lopen vol enzovoort. Voordat de kinderen in de mijn zelf aankomen, is alles al in werking. Wanneer de sensoren langer dan de opgegeven tijd geen actie detecteren, stopt de pomp met het aanbrengen van water.

Door de plaatsing van de windmolen en het waterreservoir van waaruit water in de goten stroomt, wordt de illusie gewekt dat de windmolen al het water oppompt, dat het waterreservoir vol is en dat vanuit het reservoir al het water verdeeld kan worden. Deze illusie maakt het eveneens mogelijk om in dit reservoir de technische ruimte onder te brengen zonder dat deze voor het publiek zichtbaar is.