Home>Project>Machelendorp, Zulte
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Machelendorp, Zulte


Inwoner ontmoet bezoeker

Dankzij het Roger Raveelmuseum en de pittoreske ligging aan een afgesneden Leiearm trekt Machelen heel wat bezoekers aan. De heringerichte publieke ruimte in het dorpscentrum brengt een subtiel evenwicht tot stand tussen het typische karakter van het dorp en de toeristische behoeften.

Machelen is ontstaan aan de oevers van de Leie. Als transportweg speelde de rivier een belangrijke rol in de ontwikkeling van het dorp. Aan de vroegere los- en laadkade, ter hoogte van het Leieplein, getuigen oude bedrijfsgebouwen nog altijd van dit verleden. Maar deze Leiebocht is reeds lang afgesneden van de waterweg en de verkeersstromen zijn verschoven naar de wat verder gelegen gewestweg Kortrijk-Gent (N43).

Muur van Verbeelding

Machelendorp is tot een ingetogen rust gekomen, in een kader met veel recreatieve mogelijkheden. De ligging aan de Leiearm is nog altijd heel bijzonder, je kunt er picknicken, hengelen of wandelen. Achter het restaurant De Karper ligt Raveels ‘Muur van Verbeelding’. Machelen aan de Leie heeft de laatste jaren zijn beroemde inwoner in de kijker geplaatst. Het Roger Raveelmuseum, met een collectie van 300 schilderijen en 2500 tekeningen, is de belangrijkste toeristische troef geworden.
Een subtiel evenwicht vinden tussen het behoud van het typische karakter en de leefbaarheid van het dorp, en de toeristische behoeften – bereikbaarheid en parkeergelegenheid – was een bijzondere uitdaging bij de heraanleg van het publiek domein in het centrum van Machelen. Het Leieplein en het Dorpsplein zijn weliswaar pittoreske aantrekkingspolen voor bezoekers, ze vormen in de eerste plaats een ontmoetingsruimte voor de bewoners. De dorpskern zelf heeft een aaneengesloten, kleinschalige bebouwing en een nauw stratenpatroon. Ingrepen moesten zeer goed afgewogen worden.

Naar de vrijheidsboom

In de Dorpsstraat, die het centrum met de gewestweg N43 verbindt, zijn veel handelszaken, diensten en ook de basisschool gelegen. Deze lokale verbindingsweg heeft weinig allure als poort naar het dorp. Het vrij rechte en brede profiel komt de veiligheid van de zachte weggebruikers niet ten goede.
Bij de heraanleg worden de stoepen verbreed en wordt het parkeren in parkeerhavens ondergebracht. Het clusteren van het parkeren en de aanplant van hoogstammen structureren de weg. Het wegbeeld wordt versmald en gebroken in duidelijke segmenten. Zo heeft de bebouwde kom de nodige breedte voor gemengd verkeer, maar is de te brede rijbaan weggewerkt. De oversteekbaarheid en de verkeersveiligheid zullen sterk verbeteren.
De toegangsweg is georiënteerd op de vrijheidsboom, centraal gelegen op een rotonde. Deze markeert de overgang tussen de toegangsweg (Dorpsstraat) en het centrale verblijfsgebied.

Gedeelde ruimte

In het heringerichte en opnieuw aangelegde centrumgebied komt de publieke ruimte tot uiting als een vormend bestanddeel voor de ruimtelijke samenhang, de belevingswaarde en de sociale cohesie, zowel voor bewoners als voor bezoekers. Een aangepaste materiaalkeuze en het herprofileren van de openbare ruimte, aansluitend bij het lagesnelheidsprofiel, versterken het verblijfskarakter van het dorp. De materialisatie in een uniforme verharding – natuursteen van gevel tot gevel – zorgt voor een eenduidig leesbaar, cultuurhistorisch centrumgebied. Het openbaar domein is als een gedeelde ruimte opgevat.
Waar nodig wordt in enkele smalle straten, door middel van een boordsteen, de ruimte voor het plaatselijke wegverkeer aangegeven. Een centrale goot vangt er het water op. Dit lineaire element is ook toegepast op het Dorpsplein, het hart van het sociale leven. Hier is gekozen voor eenzelfde uniforme verharding in natuursteen. De autovrije ruimte geeft mogelijkheden voor ontmoeten en ontdekken. Er is plaats voor een terrasje en enkele speelse elementen zoals een fontein.

Terras aan het water

Het Leieplein was tot voor kort een povere asfaltvlakte. Door de reorganisatie van de parkeerplaatsen ontstond ruimte voor een kwaliteitsvolle en representatieve heraanleg van het plein. Het legt nu opnieuw contact met de Leiearm. Deze continuïteit krijgt vorm door middel van een terrasvormige afzink van het plein naar het watervlak. Deze nieuwe oever is evenwichtig ingebracht naast de groene oevers in het dorp. Op die manier versterkt het groene kader de belevingswaarde van dit herstelde, authentieke plein.