Home>Project>Park Grote Barrier, Lommel
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Park Grote Barrier, Lommel


Het Park Grote Barrier wil mensen die in een (half-)stedelijke context wonen, recreatieve mogelijkheden bieden in een natuurgetrouw kader.  Het is geen park van gadgets of fotografisch spektakel, ingetogenheid is de algemene teneur. 

Het Barrierpark ligt ten zuiden van het Kanaal Bocholt-Herentals, in de oksel van de Luikersteenweg (N715) en de Fabrieksstraat. Het gebied bestond hoofdzakelijk uit weilanden, bosjes en struwelen. Het moest een park worden met het centrale thema ‘water’ in een randstedelijk landschap met een specifiek natuurbeeld. Het natuurgetrouw beeld moest zoveel mogelijk benaderd worden, met in het achterhoofd respect voor een harmonisch parkbeheer. Een andere randvoorwaarde was het aanhaken aan het bestaande bosje dat als het ware aan de parktypologie wordt ‘gebreid’.

Niet gadgettiseren

De algemene teneur van het concept van dit park is ingetogenheid, met enerzijds het natuurgetrouwe beeld en anderzijds de zachte recreatieve invulling die het park moet dragen. Het concept gaat in tegen een heersende tendens om de publieke ruimte te ‘gadgettiseren’: de publieke ruimte (en het park) als speelbal van fotografisch spektakel dat gemakkelijk te mediatiseren is, maar dat voorbijgaat aan de oorspronkelijke bedoeling van een park, namelijk mensen die in een (half-)stedelijke context wonen, recreatieve mogelijkheden bieden in een natuurgetrouw kader.

Dat natuurgetrouw kader is in het Barrierpark opgevat als het functioneel en ruimtelijk oplossen van volumes en zichtomkaderingen met inheemse beplanting van bomen en struiken. Het park wordt ook als een ontmoetingsplaats beschouwd en is als dusdanig ingericht. Dat betekent dat naast lokale, ook bovenlokale verbindingen er elkaar kruisen. Door hun logische verbinding (rechte lijn) kunnen ze het park als knooppunt gebruiken.

In zijn stedenbouwkundige inpassing ambieert het park een zo groot mogelijke aansluiting met het omringende weefsel om zo de mensen uit de buurt zoveel mogelijk te betrekken op deze plek, wat het publieke karakter alleen maar ten goede kan komen. Daarom is ook de wegenis van een uitdrukkelijke eenvoud en logica.

Eenvoudig en duurzaam

Om de energetische input te minimaliseren, is de grondbalans zoveel mogelijk in evenwicht gehouden door de uitgegraven grond voor de waterpartij – het terrein heeft een zeer hoge waterspiegel, wat vrij uitzonderlijk is voor het gebied – te gebruiken om heuveltjes met struwelen te maken (die daardoor in hun microreliëf-karakter onzichtbaar worden) en om in de graspartij ligheuvels aan te leggen. De waterpartij is tevens een visvijver, twee rietkragen zijn aantrekkelijk voor vogels. De gebruikte materialen zijn summier zoals het FSC-gelabeld hout voor de brede vlonders.

Het park heeft een uitgebreide en gediversifieerde speelplaats. De speeltuigen sluiten zoveel mogelijk aan bij het natuurgetrouwe beeld. Ze zijn vooral opgebouwd uit geschilde stammen, eenvoudig, sterk en duurzaam. Het speelterrein is verbonden met een kavel die als buurthoreca/buurtontmoetingsplaats kan dienen. Zo krijgt het spelen ook een verbinding met het plaatselijk stedenbouwkundig bestel.

Voor het overige is het park zo functioneel mogelijk open gelaten voor diverse evenementen. Ook jeugdbewegingen kunnen de open ruimtes benutten, bijvoorbeeld voor het jaarlijkse jeugdfeest.