Home>Project>Plein Jan De Laetstraat, Antwerpen
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Plein Jan De Laetstraat, Antwerpen


Een kruispunt met vijf armen in de Jan De Laetstraat is omgevormd tot een pleintje waar het leuk toeven en spelen is. De heraanleg past in de inspanningen van het districtsbestuur om het openbare domein in Borgerhout op te waarderen.

Het district Borgerhout trekt sinds enkele jaren veel jonge gezinnen aan en is een levendige multiculturele buurt waar bewonersgroepen, culturele huizen en buurtfeesten de vernieuwde dynamiek in de wijk aantonen. De openbare ruimte is op vele plaatsen echter van mindere kwaliteit. Het district werkt hard om de buurt weer aantrekkelijk te maken. Het aanleggen van een veilig, aangenaam en bruikbaar openbaar domein kan daartoe bijdragen. Om de buurt op te waarderen zijn in Oud-Borgerhout veel ingrepen gepland. De heraanleg van de straten rond de Sint-Janskerk, het Terloplein, het Krugerpark, het gevaarlijke kruispunt aan de Gravinstraat en het kruispunt in de Jan De Laetstraat zijn hiervan voorbeelden.

Wijkcirculatieplan

Een belangrijk aandachtspunt bij die aanpak is het verminderen van het vele sluipverkeer door een groot aantal woonstraten. Om de ingrepen op het openbaar domein op een geïntegreerde manier te organiseren, werd een wijkcirculatieplan opgemaakt voor Borgerhout intra muros, dat is het deel binnen de oude ‘muren’ ter hoogte van de ring rond Antwerpen. In dat plan staan enkele grote circulatiewijzigingen die het verkeer in de woonstraten doen afnemen. Het gaat om kleine en grote ingrepen zoals het versmallen en knippen van straten. Met de realisatie van het circulatieplan wil het district Borgerhout de woonkwaliteit van de buurt sterk verhogen.

Een klein plein

De buurt rond de Jan De Laetstraat ligt aan de rand van Borgerhout, dichtbij de spoorweg. Halverwege de straat takken de Zendelingenstraat, de Albrecht Rodenbachstraat en de Vooruitzichtstraat erop aan. Dat geeft een kruispunt met vijf armen, dat vroeger heel onoverzichtelijk was. Centraal op het kruispunt lag een verblijfsruimte met enkele bomen en wat groenaanplantingen. Deze ruimte was niet duidelijk afgebakend van het rijgedeelte en er was geen zitmogelijkheid. Het vele verkeer maakte het bovendien een gevaarlijke en ongezellige plek om te vertoeven.

Het wijkcirculatieplan diende als basis voor de start van het ontwerp voor de zone. Om het sluipverkeer uit de buurt te houden, stelde het plan voor om de Jan De Laetstraat te knippen en de Zendelingenstraat te laten doodlopen. Een rechtstreeks gevolg van deze ingrepen is dat er centraal op het plein meer ruimte komt om te vertoeven. Op basis van deze randvoorwaarden is een ontwerp gemaakt. Daarin is gekozen voor een aanleg van gevel tot gevel met eenvoud en structuur als kerngedachten, waarbij het kruispunt een klein plein wordt en het autoverkeer duidelijk een gast is op dat nieuwe plein.

Vertoeven en spelen

Het plein heeft een vreemde vorm. Een lijnenpatroon creëert een bepaalde rust en orde waaraan de andere elementen van het ontwerp opgehangen zijn. De lijnen hebben een andere kleur dan de rest van de pleinbestrating. In deze lijnen is ook de afwatering van het plein geïntegreerd.

De drie centrale bomen (essen) zijn behouden. Door twee bomen aan de rand van het plein te verwijderen, krijgen de jonge essen de kans om uit te groeien tot volwassen exemplaren. Ze zullen op termijn een groen eindbeeld vormen vanuit de verschillende omliggende straten. De drie essen worden in plantvakken met groenblijvende bodembedekkers gezet, met aan de rand telkens een zitmuur. Deze zijn gericht naar de binnenkant van het plein zodat gezellig vertoeven mogelijk wordt. De plantvakken en zitmuren sluiten perfect aan bij het lijnenpatroon.

Om de randen van de centrale ruimte duidelijk te laten voelen aan bestuurders zijn enkele betonnen elementen van verschillende formaten op een speelse manier langs deze randen gestrooid. Deze objecten zijn tegelijkertijd een speelaanleiding voor de vele kinderen die dagelijks langs het pleintje komen. Aan de andere zijde van de rijweg vormen lage paaltjes de grens met de voetgangerszone.

Qua materialen is gekozen voor sobere en strakke betonproducten die de verscheidenheid en soms rijkheid van de aanliggende gevels aanvullen en niet verstoren. Het basismateriaal voor het ganse plein is een lichtgrijze betonstraatsteen van 22×11 cm. De rijweg en de stralen op het plein krijgen een bestrating van antracietkleurige betonstraatstenen van 22×11 cm. De zitmuurtjes en de ronde speelelementen aan de rand van het plein zijn in gegoten beton uitgevoerd.