Home>Project>Rehabilitatiecampus, Geel
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Rehabilitatiecampus, Geel


Een nieuwe thuis in een open park

Het nieuwe rehabilitatiehuis van het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum Geel is de thuis van 31 cliënten uit de Geelse gezinsverpleging. Niet enkel de gebouwen werden gerenoveerd, ook het park er rond is vernieuwd.

Onder begeleiding van toenmalig Vlaams bouwmeester bOb Van Reeth organiseerde het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum Geel in 2002 een besloten wedstrijd (open oproep) voor de renovatie van gebouwen. Het winnende voorstel maakte niet enkel een ontwerp voor één te renoveren gebouw, het ontwikkelde in een masterplan een visie voor de hele renovatie van de rehabilitatiecampus. Dat leidde tot de beslissing om de opdracht uit te breiden met de renovatie van twee extra gebouwen en de heraanleg van het park rond deze gebouwen. De integratie tussen binnen en buiten, tussen landschap en architectuur, tussen park en gebouw, tussen publieke en private ruimte is het speerpunt van het ontwerp. Na zeven jaar van intensief ontwerpen en bouwen opende de vernieuwde campus in de herfst van 2009.

Verleden inspireert

Dankzij de uitbreiding van de opdracht kon de ontwerper het rehabilitatiehuis in zijn historische context herstellen. Uit oude foto’s werd de oorspronkelijke compositie van de gebouwen duidelijk, staand in een open landschap. Dit beeld was zeer inspirerend. Minder waardevolle gebouwen en aanhangsels werden verwijderd, grote groenmassieven werden gesnoeid. Hierdoor zijn zichtassen en verbindingen ontstaan die van de dichtgeslibde campus weer een open en publiek toegankelijk park maken.

Omdat het park en de gebouwen voor de voorbijgangers beter zichtbaar zijn, moesten ze met de grootste zorg worden behandeld. Ook hier was het historische beeld een inspiratiebron. De ontwerper herintroduceerde glazen luifels als intermediair tussen park en gebouw. Tevens werden de historische binnentuinen en de oorspronkelijke zichtassen van het publieke park hersteld.

Zonne- en schaduwtuin

Het nieuwe rehabilitatiehuis is de thuis van 31 cliënten uit de Geelse gezinsverpleging. Dit gegeven is belangrijk bij het inrichten van het park en de gebouwen. Er werden als het ware een aantal buitenkamers ontworpen, elk met een verschillende sfeer en een eigen graad van openheid en bescherming. Achter het gebouw liggen twee binnentuinen die nauw aansluiten bij de leefruimtes van de bewoners. Een eerste is de zonnetuin die aansluit bij de eetruimte. Hier kun je actief ontspannen en buiten eten. De andere binnentuin is gelegen aan de leefruimte onder een oude taxusboom. Dit is de schaduwtuin, waar je op een bankje kunt zitten en tot rust kunt komen. Naast deze binnentuinen liggen twee boomgaarden met een meer publiek karakter. Hier zullen onder meer appels, peren en kersen groeien, een oogst voor de bewoners en de toevallige Geelse voorbijganger.

Voor de paviljoenen komt nog een moestuin, dichtbij de therapiekeuken, en een prachtige bloementuin. Beide tuinen sluiten aan op de centrale publieke parkweg die ook langs het grote gras- en bloemenveld voor de inkom van het rehabilitatiehuis loopt.

Ecologische bezorgdheid

Zowel bij de renovatie van het gebouw als de heraanleg van het park ging aandacht naar de ecologische impact van het ontwerp. In het park werd zoveel mogelijk met waterdoorlatende materialen gewerkt zoals (gewapend) gras en kiezelpaden. Het regenwater wordt eerst gebufferd in gras- en kiezelvlakken, vervolgens in een wadi/gracht, voordat het via de riolering wegspoelt naar de waterzuivering. Zo infiltreert het regenwater vooral op de parkcampus zelf en wordt een nodeloze belasting van het Geelse rioleringsstelsel vermeden.

Verharde paden zijn tot een minimum beperkt in aantal en in breedte. Zij werden aangelegd in een hyperpuzzolaan en wateren af naar de naastliggende grasvlakten.