Home>Project>Remi Van Brabandtpark, Eeklo
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Remi Van Brabandtpark, Eeklo


Het Remi Van Brabandtpark was een wat verwaarloosde parkzone. Met als basis het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan en de visie om de publieke ruimte op te waarderen, kreeg het park een nieuw ontwerp. Dat kwam tot stand onder begeleiding van een landschapsarchitect. Onder de hoge bomen is gekozen voor een klassiek, sober beplantingspalet om het park te compartimenteren.

Het Remi Van Brabandtpark ligt tussen de ABC-site (academie-bibliotheek-cultuurcentrum) en het Jan Frans Willemsplein. Het was een wat verwaarloosde parkzone met oude bomen. Door het park liep een toegangsweg naar achterliggende garageboxen. Een gedeelte van het park wordt door een horecazaak gebruikt.

Het doel was het park met zijn oude bomen op te waarderen, beter toegankelijk te maken en enkele beelden een nieuwe plek te geven. Een nieuw kunstwerk, de Grote Kop, van Maen Florin ter ere van Jan Frans Willems is in de overgangszone tussen het park en het Jan Frans Willemsplein ingeplant.

Landschapsarchitect

Het project past in de visie van het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan op het opwaarderen van de publieke ruimte. In eerste instantie werden voor de cultuurzone, de parkzone en het Jan Frans Willemsplein herwaarderingsvoorstellen uitgewerkt. Hierbij werd samengewerkt met verschillende stadsdiensten, de eigenaar van een aanpalende horecazaak, de werkgroep monumenten en de cultuurraad. De samenwerking tussen de verschillende partners startte in een vrij vroeg stadium, vanaf de opmaak van de ruime stedenbouwkundige context. Alle partners waren ook betrokken bij de detailuitwerking.

Voor het park legde de stad een lijst van drie ontwerpbureaus voor, waaruit de privépartner (de horecazaak) in overleg een landschapsarchitect aanstelde om de opmaak van het ontwerp te begeleiden. Samen met de ontwerper werd het concept voor de parkzone en de aanpalende parkeerplaats uitgewerkt. Pas daarna duidde de stad een technisch ontwerper aan die in nauw overleg met de landschapsarchitect het technisch dossier opstelde.

Bij de opmaak van het bestek voor de realisatie was er aandacht voor verschillende duurzaamheidsaspecten. Zo zijn mozaïekkasseien gebruikt uit het depot van de stad en is er rekening gehouden met een noodzakelijk extensief beheer van deze groene ruimte. Bovendien werd reeds tijdens de aanlegfase een overleg rond het gebruik en het beheer van het park tussen alle betrokkenen opgestart. Zowel de leerlingen van de aanpalende academie, de klanten van de horecazaak als de bewoners gebruiken nu in harmonie en op hun manier het park.

Sober palet

Gezien het medegebruik door de aanliggende feestzaal was het belangrijkste programmapunt een compartimentering van het park. Een bestaand park met grote bomen veranderen is een behoedzame oefening. Bomen maken een dak, waaronder weinig andere beplanting standhoudt. Eeklo is bovendien een zandig gebied. Dat, gecombineerd met de zware schaduw, leidde naar de keuze om de wanden tussen de compartimenten met rododendrons te maken.

Er is een sober palet van twee heesters en twee goed sluitende bodembedekkers ingezet. Rododendrons vormen een niet overkijkbaar scherm, aangevuld met overkijkbare hortensiamassieven. Een uitermate klassiek maar degelijk beplantingspalet.

Het geheel is vormgegeven met een naar de 19de eeuw verwijzende eclectische typologie, die op haar beurt schatplichtig was aan de 18de-eeuwse landschapsstijl. Die typologie werd ‘opgerokken’, waarbij paden een eerder psychedelische, vloeiende en dan weer versmallende vorm kregen. De paden zelf werden nauwkeurig ingeplant op de vermoedelijke looplijnen en uitgevoerd in alweer een klassiek palet van mozaiëkkasseien.

Het parkje schrijft zich in een Engelse traditie van rustige niet vormgearticuleerde ruimte in, met groen als hoofdzakelijke bouwsteen. Daarbij werden de mogelijke gebruiksfuncties nauwkeurig in kaart gebracht en zoveel mogelijk gefaciliteerd door de aangewende compartimentering. Het beeld is uiteindelijk een contrapunt voor het Vlaamse stedenbouwkundig gediversifieerd amalgaam.

Parkeerterrein

Samen met het park is ook een ontwerp gemaakt voor de herinrichting van het belendende kale parkeerterrein, waar een aanplanting van grote bomen werd voorgesteld. Daarmee moet een typologische verbinding tot stand komen met het parkje, waardoor beide samen een ruimtelijke eenheid vormen binnen de stedelijke verdichting. De herinrichting van het parkeerterrein is in een latere fase opgenomen.