Home>Project>Sint-Katelijnestraat, Mechelen
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Sint-Katelijnestraat, Mechelen


Prachtige route naar het stadshart

De nieuw ingerichte Sint-Katelijnestraat is de exponent van een offensieve toekomstgerichte strategie voor de Mechelse openbare ruimte. Die moet leiden tot een veel aantrekkelijker beeld dan het huidige. Het gebruik van hoogwaardige materialen wordt aangevuld met het reduceren van overbodige elementen en het duidelijker typeren van de verschillende openbare ruimten.

Het beeld van de Sint-Katelijnestraat, een radiaal die de Vesten verbindt met de Grote Markt, stemde helemaal niet overeen met wat mensen mogen verwachten van een vitale en aantrekkelijke binnenstad. De straat was geen aantrekkelijke aanlooproute naar het hart van Mechelen. De openbare ruimte was verrommeld. De verkeerssituatie was onveilig, er ging weinig aandacht naar de zachte weggebruiker. Op het traject was geen plaats voor rust, geen ruimte voor beleving van kunst en historiek.

Fraai profiel

De vernieuwde Sint-Katelijnestraat is één van de fraaie toegangsroutes naar het stadshart. Ze is de contramal van het tracé van de voormalige vlieten in dit deel van de stad, een landschappelijke kwaliteit die onherkenbaar was geworden. De straat heeft een continue lange curve gekregen met een eenduidig opgebouwd continu fraai profiel dat recht doet aan haar historische context. De plekken langs de route naar het centrum worden één voor één aangedaan als bijzondere oriëntatiepunten: de poort naar de Vesten, het Sint-Katelijnekerkhof, de Stadsheimelijkheid, de Posthoornbrug en de toren van de Sint-Romboutskathedraal.

Sint-Katelijnekerkhof en Stadsheimelijkheid

Halverwege de Sint-Katelijnestraat ligt het markante Sint-Katelijnekerkhof. Het bijzondere aan dit plein is de kleine zandkleurige middeleeuwse kerk met haar mooie volumeopbouw en fraaie detaillering. De eyecatcher in de ruimte is het gebouw.

Het centrum van Mechelen heeft een uitermate stenig karakter. Het kerkgebouw op het plein krijgt daarom een ruime groene plint met daar omheen veel ruimte om te verblijven. Voor de as van de kerk komen vier scherven, waardoor het gebouw op een sokkel wordt geplaatst. De scherven worden enigszins gekanteld ten opzichte van elkaar. Een open dynamische ruimte voor het gebouw is het resultaat. Tussen de scherven door en aan de zijkant van het plein zijn bomen aangeplant met een licht kronendak.

De Stadsheimelijkheid markeert het tracé van de voormalige vliet de Melaan. Op de voormalige locatie van deze vliet is de conservenfabriek Huyghebaert gebouwd. Het fabrieksgebouw wordt nu omgebouwd tot lofts en appartementen. De Stadsheimelijkheid vormt de entree tot deze appartementen. In de toegangsruimte wordt het tracé van de Melaan in het grondvlak gespiegeld door de realisatie van een verhoogd spiegelend watervlak. Aan de zijkant van dit blok stroomt het water door smalle gootjes en valt op straat. Het watergeruis maskeert het geluid van de stad.

Samenhang in materialen

De veelheid aan materialen en de verscheidenheid aan toepassingen geven de stad Mechelen een rommelig beeld. Op veel plaatsen is gestreefd naar ‘de kwaliteit van de plek’ maar een integrale stedelijke kwaliteit ontbreekt. Bijzonder problematisch zijn de overgangen tussen verschillende gebieden omdat het gebrek aan samenhang zich daar het duidelijkst toont.

De basisverharding voor de nieuwe plekken is hetzelfde mengsel aan porfieren dat gebruikt is op de Grote Markt. De belangrijke lijnen in de stad worden aangezet met boordstenen in blauwsteen. Nieuwe elementen in de ruimte krijgen een eigentijdse uitstraling: beton, roestvast staal, glas en hout bepalen het beeld.

Voor de trottoirs wordt een goed beloopbaar mengsel aan porfierkeien gebruikt, aan de bovenzijde gezaagd en gebrand. De rijbaan en de langsparkeervakken worden aangelegd in de ruwe variant die rondom breukruw is, zodat een fraai maar subtiel contrast ontstaat tussen het beloopbare gedeelte en de rijbaan. De banden zijn glad, rondom gezaagd en aan de straatzijde afgebot. Veel aandacht gaat naar het comfort van de voetganger en de rolstoelgebruiker. Blindengeleide voorzieningen zijn opgenomen in het profiel.

De bijzondere plekken, het Sint-Katelijnekerkhof en de Stadsheimelijkheid, worden op een afwijkende manier gematerialiseerd, met de lage kade van de Nieuwe Melaan als referentie. Het gaat daarbij om een combinatie van de basisverharding en een toegevoegde bijzondere verharding zodat verschil en samenhang een interessante openbare ruimte opleveren.