Home>Project>Vlooybergtoren, Tielt-Winge
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Vlooybergtoren, Tielt-Winge


Wie houdt van een markant staaltje landschapsarchitectuur kan sinds mei 2013 terecht in de Vlaams-Brabantse gemeente Tielt-Winge. Een in het oog springende constructie, die het midden houdt tussen een toren en een trap, zweeft er hoog boven het bekende Kabouterbos uit en wekt de nieuwsgierigheid van tal van Tieltenaars en toevallige passanten. Het intrigerende staalvolume is van top tot teen bekleed met cortenstaal.

Het verhaal van de Tieltse torentrap gaat al een hele tijd terug. Jarenlang pronkte er op de heuvel ten westen van de Vlooiberg een houten uitkijktorentje van een meter of vier hoog. Helaas trok dit torentje behalve de voltallige Tieltse jeugd ook vandalen aan, die het onherroepelijk verminkten door het in brand te steken. Omwille van de veiligheid werd de trots van Tielt-Winge afgesloten voor het publiek. Verhitte debatten volgden, en uiteindelijk besloot de gemeente het houten torentje te vervangen door een nieuw, monumentaal exemplaar dat de tand des tijds wel zou kunnen doorstaan.

Zwevend volume

De eisen in het lastenboek waren navenant: de nieuwe toren moest volledig uit metaal bestaan, minstens tien meter hoog zijn, een afdak bevatten en bestand zijn tegen elke vorm van vandalisme.
In plaats van een conventionele constructie met wenteltrap bedacht de ontwerper een zwevend volume zonder al te veel decoratieve franjes. De zogeheten ‘Vlooybergtoren’ is 11,28 meter hoog (topbordes op 10,08 meter + borstwering van 1,20 meter) en is opgebouwd uit een gegalvaniseerde basisstructuur die bekleed is met cortenstaal, een subtiele verwijzing naar de typische roodbruine kleur van de Hagelandse ijzerzandsteen. Al bij al weegt de imposante torentrap maar liefst dertien ton.

Oorlog tegen het eigen gewicht

Voor de ontwerper was het modelleren van de Vlooybergtoren naar eigen zeggen ‘een oorlog tegen het eigengewicht’. Om ervoor te zorgen dat de constructie sterk genoeg zou zijn en niet zou doorhangen, berekende hij manueel de krachtwerking in elk element. Op basis van die bevindingen kreeg de torentrap zijn uiteindelijke vorm en dimensies. De constructie evolueert van groot, zwaar en sterk naar klein, licht en slank. De borstwering fungeert als structurele balk die de kracht, de sterkte en de stabiliteit van de staalstructuur waarborgt. Twee trillingsdempers zorgen ervoor dat de torentrap niet begint te trillen als hij betreden wordt.

Intrigerend monument

De constructie werd volledig geprefabriceerd en ter plaatse sectie per sectie gemonteerd. Uiteindelijk nam de installatie ervan slechts een halve dag in beslag. Als landmark met sterke iconische waarde plaatst de Vlooybergtoren de mooie streek rond Tielt-Winge letterlijk en figuurlijk in de kijker. Zowel rasechte Tieltenaars als toevallige passanten en liefhebbers van moderne architectuur weten dit intrigerende monument zeer te smaken.