Home>Project>Wildersedreef, Kampenhout
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Wildersedreef, Kampenhout


Link met het verleden

Zowel vanuit historisch als vanuit landschappelijk en natuurlijk perspectief is de Wildersedreef van bijzondere betekenis voor de gemeente. Ze biedt een terugblik op het klassieke landschap met dreven als structuurdrager. Dreven liepen langsheen kasteeldomeinen en verbonden ze met elkaar. Nu nog loopt de dreef langs het negentiende-eeuwse, neoclassicistische kasteel en het parkgebied in Engelse landschapsstijl. Verderop vormt ze de scheiding tussen het recent aangelegde landschappelijke golfterrein en het landbouwgebied.

Structurerend landschappelijk element

Door de dubbele bomenrij heeft de Wildersedreef nog meer uitstraling dan een laan met enkelvoudige rij bomen. De eenvoud van de oude kasseibaan associëren wij vandaag met een wandeldreef. Voor de omgeving vormt deze ‘lommerdreef’ een link tussen de omliggende percelen.

Als transparant lint bepaalt ze de ruimtelijke structuur van het landschap in het zuiden van de gemeente. Zo verbindt ze enkele woningen in het landelijk woongebied met de verbouwde hoeve van het kasteeldomein en de brug over de beek.

De dreef vormt samen met de omgeving een toeristisch-recreatieve attractiepool van boven lokaal belang. Volgens het gewestplan ligt het gebied in een parkzone, waarvan de randen tot het waardevol agrarisch gebied behoren.

Renovatie

Ruimtelijk had de dreef een opsmuk nodig om de structuur terug tot zijn recht te laten komen en het wandeltracé te herstellen. De kasseiweg was hier en daar verzakt en de randen waren aan restoratie toe. Hoewel het langzame verkeer, wandelaars en fietsers, het meest gebruik zal maken van de verbinding, blijft de dreef beperkt open voor gemotoriseerd verkeer.

Bij de renovatie speelden de bestaande profielen een belangrijke rol. Het ontwerp werd grondig besproken met Monumenten en Landschappen.

Nieuw zijn de stroken in uitgewassen beton langs de rand van de verharding. Die sluiten qua kleur en textuur aan bij de natuursteen van het middengedeelte. Hun vlak karakter maakt ze geschikt als fiets- en wandelstrook. Via de waterdoorlatende verharding dringt het regenwater rechtstreeks de bodem in. Het deel dat wegvloeit komt in bestaande en nieuw uitgegraven grachten langs de as terecht.