Home>Project>Breekbaar land, Hooglede
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Breekbaar land, Hooglede


‘Breekbaar Land’ is het ontwerp voor de onthaalsite van de Duitse Militaire Begraafplaats in Hooglede. Naast de functie van entreezone en informatiepunt vervult de onthaalsite vooral een belangrijke rol in de enscenering en totaalbeleving van de begraafplaats.

De Groote Oorlog ruïneerde het landschap op een ingrijpende manier. Dorpen en gehuchten werden verwoest, bomen verbrand. Er ontstonden duizenden littekens van loopgraven en bomkraters. De ondergrond werd bovengehaald. De natuur probeerde het landschap weer te helen. In verwoede pogingen de kale bodem opnieuw te bedekken met beplanting floreerde de klaproos op het slagveld als pionier. Dit hoopvolle en helende landschap was de inspiratiebron voor het ontwerp van de nieuwe onthaalsite. Een landschap dat op een poëtische manier symbool staat voor een nieuwe en positievere toekomst, maar ook herinneringen en verhalen meedraagt over een verschrikkelijk verborgen verleden. Het spanningsveld tussen een verwoest landschap en de veerkracht van de natuur om dit te herstellen, tussen natuur en cultuur.

Ontwerpwedstrijd

In het kader van de herdenking van 100 jaar Groote Oorlog in België werd een ontwerpwedstrijd georganiseerd. Breekbaar Land is het ontwerpvoorstel voor de onthaalinfrastructuur van de Duitse Militaire begraafplaats van WO I in Hooglede. Het is het winnende wedstrijdontwerp voor de door de provincie en gemeente uitgeschreven Oproep WinVorm 2014.

Gebroken landschap

De onthaalsite is een belangrijke toevoeging aan de enscenering en totaalbeleving van de begraafplaats. Een gebroken landschap van betonscherven waartussen bloeiende planten en inheemse grassen groeien, vormt zowel het parkeerterrein als de entree van de begraafplaats met het onthaalpaviljoen Six Vaults van Gijs Van Vaerenbergh. Door zijn materialiteit en sfeer definieert het gebroken landschap een bijzondere ruimte die de zintuigen van de bezoeker aanscherpt voordat de begraafplaats wordt bezocht. Zonder letterlijk het beeld van verwoesting op te roepen, wil de vloer met de metafoor van een gebroken en fragiel landschap op een subtiele manier de link met het leed van WO I leggen.