Home>Project>Een hart voor Hombeek, Mechelen
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Een hart voor Hombeek, Mechelen


Op 3 juni 2018 werd de vernieuwde dorpskern van Hombeek feestelijk ingehuldigd. De aanleiding voor het project was de afwezigheid van een echt dorpsplein en de gefragmenteerde publieke ruimte. Er is groen dorpshart gecreëerd met verschillende tuinen die samen een groot park vormen. Bijzondere aandacht ging naar het openen van de overwelfde Leibeek en het inzetten op buffering van hemelwater.  

Het ontwerpproces voor de heraanleg van de dorpskern van Hombeek ging in juli 2015 van start met een participatietraject. De inwoners werden uitgenodigd om na te denken over een nieuwe invulling van het dorpshart. Op een denkdag konden ze aanschuiven aan werktafels om hun ideeën kenbaar te maken. In samenwerking met de heemkundige kring werden ook wandelingen georganiseerd in het dorp. De denkdag met wandeling is de inspiratiebron geweest voor het ontwerp. Geïnteresseerde burgers kregen nadien de kans om in een klankbordgroep te zetelen en via workshops verder invulling te geven aan de plannen. De resultaten werden gepresenteerd tijdens een drietal inlooptentoonstellingen. Ook de scholen waren nauw betrokken bij het traject. De uitgebreide participatie heeft geleid tot grote tevredenheid over het project.

Een groen dorpshart

De basis van het ontwerp is de creatie van een groen dorpshart, met verschillende tuinen die samen een groot park vormen. De kerkhoftuin, de hoevetuin met speelmogelijkheden en het autovrije dorpsplein met ruimte voor activiteiten zijn drie hoven met verschillende sferen en toch vormen ze samen één tuin, een aangename buitenruimte voor jong en oud. Op het autovrije dorpsplein krijgen zachte weggebruikers alle ruimte. Het is een plaats om te spelen en te vertoeven. De Leibeekstraat en het Sint-Maartensplein zijn autovrij en onthard en werden deel van het park. Het hele centrum is ingericht op maat van fietsers en voetgangers met nieuwe doorsteken zodat ze zich veilig en snel door het dorp kunnen verplaatsen en zodat kinderen een veilige en autoluwe route naar school kunnen nemen.

De dorpsloop weer open

De Leibeek is weer opengelegd en vormt een onderdeel van het park. Om dat mogelijk te maken, werd de Leibeekstraat geknipt, zodat er ook minder verharding is dan vroeger. De Leibeek kent een verval en helling in de richting van de Sint-Martinusstraat. Het hoogteverschil is opgevangen door de beek in verschillende vlakken te laten aflopen. Een stuw die met grote zwerfkeien watervalletjes vormt in de waterloop vangt de niveauverschillen op. De zwerfkeien zijn ook stapstenen en een spelaanleiding. Via een brugje over de Leibeek is het plein verbonden met het park.

De Sint-Martinusstraat is ingericht als een erfgebied met kleinschalige bestrating die van gevel tot gevel loopt. Het is een éénrichtingsstraat. Een goot markeert de scheiding tussen de rijweg en de fietsers in tegenrichting. De parkeerplaatsen zijn afgebakend in kassei.

Groene kerkhoftuin en hoevetuin

De kerk ligt in een groene kerkhoftuin, auto’s kunnen hier niet meer doorsteken. Een voorplein aan de ingang van de kerk is een ontmoetingsplek. De wandelpaden rond de kerk zijn vernieuwd. De parking aan het Sint-Maartensplein is omgevormd tot een groene parkeerpocket die beter past bij de parkaanleg. De monumentale bomen aan de voorzijde van de kerk zijn behouden en bepalen het karakter van de omgeving. Weelderige bloemenborders met vaste planten en grassen vullen de kerkhoftuin in.

Rond de hoeve is een hoevetuin aangelegd als onderdeel van het park. De slingerende wandelpaden, aangelegd in uitgewassen beton, en een boomgaard kenmerken het ontwerp. In het park wisselen bloemenweides en zones met bloembollen elkaar af. Verspreid over de hoevetuin doen levensgrote houten hoevedieren dienst als spelelementen.

Het nieuwe dorpsplein

De zone tussen de Leibeek en het nieuwe Cultuurhuis Leliëndal is nu een autovrij dorpsplein met een hoge belevingswaarde. Het plein staat niet op zichzelf, maar is een onderdeel van het park. De verharding van uitgewassen beton werd tot een minimum beperkt, uitzetvoegen zijn op een speelse manier aangebracht. Een hardere rand met een verlaging met zittreden zorgt ook hier voor contact  met het water. Het plein is omrand met hagen en vaste plantenborders met zitranden. De gedeeltelijke invulling van het plein met grasvlakken is handig bij grotere evenementen.

Een groene randparking

Het Stationsplein is verruimd tot een groene parking met parkeervakken uit kassei met brede grasvoegen. De rijweg werd verplaatst naar de zijde van de spoorweg. Zo kwam er plaats voor een groen woonerf met een tweesporenpad aan de zijde van de woningen. Aan de voorgevels is ruimte voor geveltuintjes. In de parkzone tussen het tweesporenpad en de parking ligt een wadi voor waterinfiltratie. Op de hoek met de Sint-Martinusstraat kwam een pleintje.