Home>Project>Kerkstraat en Einderpad, Lommel
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Kerkstraat en Einderpad, Lommel


Met een attractieve herinrichting en een hoge beeldkwaliteit van de Kerkstraat geeft het stadsbestuur de handel en horeca een duw in de rug en wil het nieuwe ondernemers aantrekken. De vernieuwde winkelstraat moet het publiekspodium van de Lommelaar worden en een aantrekkingspool zijn voor bezoekers uit de regio.

Net zoals in vele kleinere Vlaamse steden staat de handel in Lommel onder druk. De Kerkstraat is de belangrijkste winkelstraat van de stad. Ze ligt centraal tussen twee historische centrumpleinen: het driesvormige ‘t Dorp en het 500 meter verderop gelegen Kerkplein. Door haar oriëntatie en beperkte breedte is de Kerkstraat het grootste deel van de dag in schaduw gehuld. Voeg daar het gebruik van donkergrijze porfier aan toe en de straat gaf vroeger een grauwe indruk. Bovendien werd het drukste winkelgebied van de stad ook nog gebruikt als belangrijke, doorgaande noord-zuidverbinding voor het autoverkeer. De strikt afgebakende rijloper zorgde voor een opgedeeld straatprofiel. Samen met de muur van geparkeerde wagens creëerde dit een benauwend tunneleffect.

Via participatie naar een centrumvisie

Om tot een breed gedragen ontwerpvoorstel te komen, stippelden de ontwerpers een ambitieus en intensief participatietraject uit. Buurtbewoners, handelaars, horeca-uitbaters, scholen en eigenaars werden van in de beginfase geconsulteerd. Vertegenwoordigers van een zeer brede groep stakeholders kregen een zitje in de stuurgroep. In een tiental workshops sleutelden zij, onder leiding van de ontwerpadviseurs, mee aan het ontwerp van de Kerkstraat. Dat leidde tot een gezamenlijke toekomstvisie voor de hele kernstad. De centrumvisie trekt resoluut de kaart van een autoluw kerngebied met ruime aandacht voor wandel- en fietscomfort. Verblijven komt boven transit, de voetganger boven de auto, sfeer boven functionaliteit. De voorwaarde was dat dit alles moest kunnen zonder een wijziging van de bestaande verkeerscirculatie. De ontwerpers hadden dus enkel inrichting als tool om het gewenste gebruik te initiëren.

Een ‘winkelerf’

Uit de centrumvisie kwam een breed gedragen voorstel voor de herinrichting van de Kerkstraat voort. Ze is eerder ingericht als een plein dan als straat. De verharding loopt zonder hoogteverschillen door van gevel tot gevel. Het gebruik is dat van een erf: een bestemming op zich, gemengd in gebruik en traag in de bewegingen (maximaal 20 km/u). De pleinstraat richt zich op verblijven en flaneren. Verschillende rustplekken versterken deze keuze. Zitmeubilair met bomen, fietsenstallingen, vuilnisemmers… vormt verblijfsstrips. De verlichting is tussen de gevels opgespannen. De ruimte-inname door de straat is zoveel mogelijk beperkt, de mogelijkheden van gebruik zijn zo polyvalent mogelijk.

Op de overgang van de Kerkstraat naar ‘t Dorp is een nieuw pleintje aan het verblijfsgebied toegevoegd. Een vroeger kruispunt van auto’s is zo een plek voor ontmoeting geworden. Op schaal van de grotere dries kan het gelezen worden als de antagonist, de tegenpool van het door lindes omgeven raadshuis, de protagonist.

Het Kerkplein is nog meer dan vroeger de poort naar het kerngebied met bijzondere aandacht voor het openbaar vervoer en fietsen. Naast het gemengde gebruik als plein – dat de autobestuurder in een rol van gast plaatst – zorgen enkele grote bomen omringd door een zitmuur voor een spontane sturing van de auto, die zo snel mogelijk uit de winkelstraat wordt geleid. Dit gebeurt op enkele schakelpunten, meteen ook de uitgelezen plekken voor een rust- en wachtpunt voor shoppers.

Het parkeerbeleid ondersteunt de visie met gratis randparkings op minder dan 200 meter van het winkelgebied en met een digitaal gemonitord systeem van gratis kortparkeren in de Kerkstraat. Daardoor is er minder zoekverkeer en is er een hoge rotatieratio. Dit laatste leverde de nodige argumenten aan om het aantal parkeerplaatsen in de straat nagenoeg te halveren.

Bindend tapijt

Omdat de winkels en de shoppers centraal staan, is het decor sober en bindend. De bestrating is als een tapijt van lichte grijstinten over de straat gerold. Vier groeves leverden de verschillend getinte granietstenen. Een gradiënt die de lichte stenen naar de vitrines brengt, licht de schaduwrijke Kerkstraat op. De tinten en de rijke textuur van graniet zorgen voor een gepaste kleinschaligheid. De keuze voor een ingevoegde tegel maakt het oppervlak rimpelloos vlak. De gevlamde afwerking geeft de nodige stroefheid aan voetganger en fietser. Een ‘terrazzo’-beton verrijkt met gekleurd Lommels glas en fosforescerende granulaten accentueert de pleinen. Aangenaam en aanpasbaar licht aan spankabels en gerichte armaturen op de pleinen maken van de ruimte ook na valavond een aantrekkelijke verblijfsplek.