Home>Project>De Rozentuin, Plantentuin Meise
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}
Ongecategoriseerd

De Rozentuin, Plantentuin Meise


Een open graszone aan de westkant van de plantentuin in Meise was het uitgelezen terrein voor de inplanting van een rozentuin. De open, zonnige plek biedt ideale omstandigheden voor de uitbouw van een unieke plantencollectie. De tuin is opgebouwd als een rozenlabyrint en is toegankelijk via brede wandelpaden op de noord-zuid- en west-oostas.

De nieuwe rozentuin in de plantentuin van Meise is opgebouwd als een rozenlabyrint waarbij drie grote groepen rozen worden onderscheiden. Centraal, in twee in elkaar verweven spiralen, worden de wilde rozen tentoongesteld, geordend volgens verwantschap en geografische oorsprong. Ze worden omgeven door een cirkelvormig talud, dat bewandelbaar is en dienstdoet als uitkijkpunt. Aan de andere kant van dit talud worden de moderne rozen tentoongesteld, startend van de oude tuinrozen aan de oostzijde en eindigend bij de moderne tuinrozen aan de westzijde. De bezoeker kan het verhaal van de roos doorheen de tijd op een logische manier bewandelen, vanaf het centrale startpunt naar buiten toe.

Bloemblaadjes

De plantvakken voor de rozen zijn aangelegd in de vorm van in elkaar verweven bloemblaadjes, wat refereert naar de morfologie van de roos. Het labyrint van de wilde rozen vormt een ‘verwantschapsboom’ van rozen, die zich aanvankelijk ontwikkelden in Azië. Op bepaalde momenten in de geschiedenis lieten landbruggen de rozen toe om zich naar de andere werelddelen te verspreiden. Zo ontstonden vanuit de ene hoofdtak de Amerikaanse rozen en vanuit de andere de Europese soorten. Rozenespaliers symboliseren de overbruggingen.

Cirkelvormige berm

De vormgeving van de rozentuin steunt grotendeels op een cirkelvormige berm als grondsculptuur, die de tuin omringt. De berm is niet overal even hoog, het hoogste punt bevindt zich aan de noord/noordoostzijde. Hiertegenover, aan de zuidwestzijde vloeit de berm over in het maaiveld en trekt een wadi de cirkelvorm door. Aan de binnenzijde van de berm zijn er vier wadi’s, aan de buitenzijde ten zuiden van de tuin nog twee. Ze zijn, afhankelijk van de helling van het terrein, met elkaar verbonden. De bovenzijde van de berm heeft een breedte van drie meter, waarvan een doorgang van twee meter intensief gemaaid wordt als graspad. De zijkanten en de taluds kennen een extensief beheer.

Kunst en constructies

De rozentuin is toegankelijk via brede wandelpaden op de noord-zuid- en west-oostas. Op het centrale punt waar de twee hoofdassen kruisen is een analemmatische zonnewijzer in de verharding verwerkt. Vanuit de hoofdpaden ontsluiten smallere paden het labyrint van de wilde rozen. De tunnel op de noord-zuidas, ten noorden van het terrein, is een van de grootste constructies op de site. Hij bestaat uit een spiraalgegolfde, plaatstalen duiker met een doorsnede van drie meter. Een kleinere tunnel aan de oostzijde dient als doorkijktunnel. Het is eerder een speelelement en bestaat uit hetzelfde materiaal. Aan de noordzijde van de berm, bovenop de tunnel, is er een uitkijkpunt,  toegankelijk via een trapconstructie in cortenstaal. Onderaan deze constructie is er een zitbank. De trap en de zuidkant van het uitkijkpunt hebben een balustrade. Aan de noordoostzijde is er een uitsprong, eveneens met zitbank en balustrade. Ten slotte zijn op verschillende plaatsen ‘espaliers’ of ‘berceaus’ als klimrozenconstructie, die verschillende rozengroepen met elkaar verbinden. Ze zijn op een kunstzinnige manier uitgewerkt met dikke wapeningsstaven die op een speelse manier aan elkaar zijn gelast.

Evolutie

Uiteraard is de roos de hoofdsoort in deze tuin. Als ondergroei zijn er bodembedekkers en bolgewassen aangeplant. Op enkele plaatsen staan er boom- of struikvormende soorten uit de Rosaceae-familie. De rozentuin is momenteel in volle evolutie en wordt de komende jaren verder uitgebreid met een rijke collectie aan rozen. Rondom de site bevindt zich een groene singel van diverse oude waardevolle bomen. In het zuidwesten van het terrein staat een collectie eiken, waarvan één in eigen beheer werd verplant.