Home>Project>Tunnelplaats/Ankerrui, Antwerpen
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}
Ongecategoriseerd

Tunnelplaats/Ankerrui, Antwerpen


De Tunnelplaats en Ankerrui tussen de Italiëlei en de toegang naar de Waaslandtunnel kregen een grondige make-over. Ze hadden voorheen uitsluitend een doorgangsfunctie. Dankzij een doordachte reorganisatie van de verkeersafwikkeling is plaats gemaakt voor groen, verblijfsruimte en fietscomfort.

De as Tunnelplaats-Ankerrui kon tot voor kort het best omschreven worden als de grens tussen het stadscentrum en het Eilandje, als toegang tot het centrum voor autoverkeer vanuit het westen. De Tunnelplaats had een belangrijke verkeersfunctie, maar ondanks haar naam geen duidelijk afgebakend gebied met een verblijfsfunctie. Ze had daardoor geen duidelijke positie in het stedelijke weefsel en maakte geen deel uit van de omliggende wijken. Ze was een zogenaamde ‘non-lieu’ met een complexe, uitgestrekte en onveilige verkeerssituatie. Bij de herinrichting is de circulatie slim gereorganiseerd. In de plaats van een overmaatse, bovenlokale verkeersvlakte tussen Leien en Waaslandtunnel kwam er een compacte en leesbare structuur die tegelijk ook de lokale bewegingen tussen Kaaien en Leien, tussen centrum en Eilandje op een veilige manier organiseert voor alle vervoersmodi.

Vergroening en ontharding

Aansluitend op de monumentale bomenrijen van de as Brouwersvliet-Oude Leeuwenrui, in het verlengde van het projectgebied, kreeg ook de Ankerrui een centrale groenstructuur met dubbele bomenrijen langsheen de dubbelrichtingsfietspaden aan beide zijden van de tunneltoerit. De bestaande bomen zijn geïntegreerd. Langs de tunnelmond staan gekandelaberde platanen in functie van de luchtkwaliteit. Deze groenstructuur verbreedt richting Leien (Tunnelplaats) door middel van extensieve, verhoogde groenbermen. Zo worden de nieuwe, achterliggende verblijfsruimten visueel afgescheiden van het verkeer richting tunnel en sluiten ze beter aan bij de omliggende wijken. Met de substantiële ontharding van 5400 m² verkeersvlakte en de bijhorende groenaanleg met 39 bestaande en 120 nieuwe bomen is maximaal ingezet op de infiltratie van regenwater, het inperken van hittestress en de algemene verbetering van de kwaliteit van het leefmilieu.

Nieuwe verblijfsruimten

De compactere verkeersafwikkeling creëert niet alleen ruimte voor vergroening maar ook voor enkele verblijfsplekken met telkens een eigen karakter. Aan de zuidzijde zijn contouren van de 16de-eeuwse ‘brouwerskelder’ zichtbaar gemaakt. De nog intacte ondergrondse constructie is gevrijwaard en bovengronds gevisualiseerd door middel van lage muurtjes die als zitgelegenheid gebruikt kunnen worden. Aan de Zwedenstraat (noordzijde) lag ooit een tolplein als toegang tot de Waaslandtunnel. Na de afschaffing van de tolheffing eind jaren 1950 evolueerde deze ruimte tot een grote asfaltvlakte. Nu is er een volwaardige en groene verblijfsruimte aangelegd die enerzijds doorloopt in de centrale groenstructuur en anderzijds bestaat uit een minerale pleinruimte die de link legt met de Noorse Zeemanskerk en de nieuwe woonontwikkeling. Ter hoogte van het westelijke kruispunt met het Hessenplein is het voordien onbenutte tunneldak ingericht als groene en informele verblijfsruimte. De plek fungeert op die manier als een stepping stone van de voetgangersverbinding tussen de binnenstad en het Eilandje.

Materialen afgestemd op de omgeving

De materialisatie en het straatmeubilair sluiten nauw aan bij het beeldkwaliteitsplan Eilandje en de straatmeubilaris van de stad. De eigenheid van de structuur van de nieuwe publieke ruimte en de specificiteit van de verblijfsruimten vereisen immers geen opvallende, projectspecifieke materialisatie. Op die manier verankeren ze zich sterker aan de omliggende wijken.