Home>Project>De Warandetoren, Middelkerke
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

De Warandetoren, Middelkerke


De Warandetoren is een beklimbare eyecatcher in Middelkerke. Op de sokkel van de gesloopte watertoren staat een nieuwe ranke uitkijktoren, als een bundel duingras, spelend in de wind. Hij biedt bezoekers een uitgelezen kijk op het natuurgebied van de Warandeduinen, het kustlandschap en de zee.

Tussen Middelkerke en Westende liggen de Warandeduinen, een 32 hectare groot natuurgebied met een grote afwisseling aan vegetatie – van uitgebreide struwelen tot verschillende soorten duin- en helmgrassen – en amfibieënpoelen. Midden dit natuurgebied stond een grote, voor het publiek ontoegankelijke en aan het natuurgebied vreemde watertoren die ontegensprekelijk als een landmark voor Middelkerke fungeerde. Die is vervangen door een publieke uitkijktoren, een toeristisch attractieve landmark. De oude watertoren werd grotendeels afgebroken, alleen een zeven meter hoge basis moest behouden blijven. De technische installaties hierin voorzien Middelkerke nog steeds van drinkwater. Op deze robuuste stenen sokkel groeit de uitkijktoren, als een bundel duin- of helmgras, spelend in de wind.

Minimale impact

De uitkijktoren zorgt voor een goede beleving van het volledige natuurgebied en biedt de bezoekers een uitgelezen kijk op het kustlandschap en de zee. Veel aandacht is gegaan naar het integreren van het bouwwerk in de beschermde natuurlijke omgeving. Om de impact zo klein mogelijk te houden, zijn maar een beperkt aantal verschillende materialen gebruikt en is gekozen voor materialen die natuurlijk verouderen en zich goed integreren. De gebruikte kleuren harmoniëren met de natuurlijke omgeving.

Uitkijkplatform

Het maaiveld is heringericht als duinenlandschap en maakt weer deel uit van de beschermde duinenhabitat. Een verhoogd, houten knuppelpad dat overgaat in een brugconstructie beperkt de impact op het maaiveld. De natuur, het zand en de wind hebben vrij spel. Het looppad slingert verder rond de restanten van de watertoren en geeft uit op een uitkijkplatform, zeven meter boven de begane grond. Dit platform is toegankelijk voor rolstoelgebruikers en kinderwagens. Het biedt niet alleen een prachtig uitzicht op het natuurgebied en de omgeving, maar ook op een kunstmatig gecreëerde vijver boven op de oude basis van de watertoren. Deze waterpartij is een echo van de vorige functie van het gebouw en een herhaling, een versterking van de aanwezige amfibieënpoel. De fauna en flora van het gebied worden dichter bij de bezoekers gebracht. Zelfs de overloop van de poel is zodanig vormgegeven dat hij dienst doet als amfibieëntrap van het maaiveld naar de vijver.

Buizen als helmgras

De structuur van de toren bestaat uit gegalvaniseerde en gelakte buizen, verwijzend naar het typische helmgras. Deze sprieten ondersteunen de wenteltrap, een rustplatform en het panoramaplatform. Op dat twintig meter hoge platform is er tussen de sprieten door een ongehinderd panoramisch zicht.