Home>Project>Zandpoortvest, Mechelen
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Zandpoortvest, Mechelen


De Binnendijle aan de Zandpoortvest is, na veertig jaar te zijn ingekokerd, in ere hersteld en weer zichtbaar in Mechelen. In 2013 sloegen De Vlaamse Waterweg nv en de Stad Mechelen voor dit grootschalige onthardingsproject de handen in elkaar. De site, vroeger een grote parkeervlakte gekneld tussen de ring, de spoorweg en twee gebouwen van de hogeschool Thomas More, is nu een nieuwe parel voor de stad.

Mechelen is weer een stad aan het water. De voorbije jaren werd een zevental vlieten in de binnenstad opengelegd. Ook de Binnendijle aan de Zandpoortvest is na veertig jaar weer zichtbaar in het stadsbeeld. De 122 parkeerplaatsen die voor de ingreep moesten verdwijnen, werden al voor aanvang van de werken ruimschoots gecompenseerd door 200 extra parkeerplaatsen op de tweede verdieping van Zandpoortvest Parking 2.

Groene, open ontmoetingsplek

De herinrichting zet in op een ongedwongen beleving en gebruik van de oevers van de Binnendijle. De voormalige parking heeft plaatsgemaakt voor een groene, open ontmoetingsplek met zacht hellende oevers. De vernieuwde Zandpoortvest en het opengestelde Dijlepad zijn nu een groene schakel tussen de Kruidtuin en het Mechels Broek. De nieuwe aanlegsteiger biedt nieuwe mogelijkheden voor Mechelse toeristenboten en individuele waterrecreanten.

Aan de noordelijke zijde van de Binnendijle zijn informeel enkele statige bomen ingeplant op het nieuwe entreeplein voor het hogeschoolgebouw. Vanaf deze pleinruimte in een wildverband van granietstroken, leiden natuurstenen traptreden naar een verdiept bordes. Dit lager gelegen plein is geflankeerd door zittreden die zich uitstrekken over de volledige lengte van de opengelegde waterloop. De treden bieden een aantrekkelijke zitgelegenheid langs het water en begrenzen het groene talud met aanliggende ecologische oeverzone en houten aanlegsteiger.

Aan de zuidelijke zijde primeert de doorgangsfunctie op de verblijfsfunctie maar biedt de heraangelegde helling in granietstroken alsnog een prachtig zicht op het bloemenrijke talud. Een grote solitaire boom langs de vesten accentueert het groene karakter van deze plek.

Materialen, beplanting en verlichting

Er is gekozen voor sobere, robuuste materialen met een afwisseling van hard (natuursteen) en zacht (hout). Bijzondere aandacht ging naar de massieve natuurstenen trappen waarbij de houten zitelementen en de traptreden subtiel zijn ingewerkt dankzij een goed doordachte technische detaillering.

Voor de beplanting is gekozen voor een evenwicht tussen pleinverhardingsvlakken met verticale groenaccenten en grote, aaneengesloten groene oeverzones langs de waterweg. De brede ecologische oeverzone aan de noordzijde is aangeplant met een variatie van kleurrijke, waterminnende planten. Aan de zuidzijde moeten moerasplanten erosie ter hoogte van de waterlijn tegengaan. Op het entreeplein voor de hogeschool staan drie winterlindes (Tilia cordata ‘Greenspire’), op het bordes een els (Alnus x spaethii) en langs de Zandpoortvest een Robinia spp.

Er ging ook veel aandacht naar het verlichtingsbeeld. Naast de functionele verlichting is subtiele ledverlichting ingewerkt in de traptreden. De weer zichtbare beschermde spoorwegbrug wordt aangelicht met accentverlichting.

Favoriete hotspot

Al kort na de officiële opening werd de Zandpoortvest informeel uitgeroepen tot nieuwe hotspot en favoriete verblijfsplek van de Mechelaar. Van bij de start van het nieuwe academiejaar maken de studenten van de Thomas More-hogeschool volop gebruik van de nieuwe publieke ruimte. Dankzij de nieuwe aanlegsteiger aan het water kunnen bezoekers zich met de boot naar het centrum verplaatsen, wat een boost geeft aan de toerismevaart. Fietsers op doortocht worden verrast door de nieuwe verblijfsplek en houden spontaan halt om op de trappen langs de Binnendijle te verpozen met zicht op een nieuw stukje stadsnatuur.

Europese steun

De werken aan de Zandpoortvest maken deel uit van het Interreg 2-Zeeënproject ‘Water Resilient Cities’, dat historische steden weerbaarder wil maken voor hevige regenval. De stad en De Vlaamse Waterweg nv konden daarom rekenen op steun van de Europese Unie. De subsidie werd onder meer toegekend omwille van de voorbeeldstellende eigenschappen van het project. Zo is het een grootschalig onthardingsproject, wordt er ingezet op duurzame mobiliteit door nieuwe mogelijkheden te creëren voor verplaatsingen over water en is voor de realisatie nauw samengewerkt op stads- en Vlaams niveau, tussen overheidsinstanties, ontwerpers en ingenieurs.