Home>Project>Ziekenhuis Maas en Kempen, Maaseik
{"slide_to_show":"1","slide_to_scroll":"1","autoplay":"true","autoplay_speed":"3000","fade":"false","speed":"300","arrows":"true","dots":"false","loop":"true","nav_slide_column":5,"rtl":"false"}

Ziekenhuis Maas en Kempen, Maaseik


Het nieuwe ziekenhuis Maas en Kempen staat solitair ingeplant in een nagenoeg gaaf Maasvalleilandschap. Het karakteristieke patchwork van groene weiden en akkerland, watergreppels en grachten afgezoomd met overwegend eiken is consequent doorgetrokken in het ontwerp van de omgevingsaanleg. Dit garandeert een maximale integratie van het nieuwe gebouw in zijn omgeving.

In Maaseik werd een geschikt terrein gevonden voor een nieuw ziekenhuis voor de regio Maas en Kempen, midden tussen de velden en weiden. Van bij het begin was het streefdoel om het ziekenhuis maximaal te integreren in het landschap en de patiënten ten volle te laten genieten van de omringende natuur.

Natuurlijke grens

De ziekenhuiscampus is aan de bebouwde zijde (en op vraag van de omwonenden) omsloten door een brede groenbuffer bestaande uit een aarden wal beplant met een gevarieerd assortiment inheems bosplantsoen. De landschappelijke zijde is opengehouden. Daar is gekozen voor een natuurlijke grensafbakening door een combinatie van een ringgracht, golvende waterpartijen en open wadi’s. Deze fungeren als waterbuffer voor de volledige campus. Ondergrondse bufferbekkens verzamelen het dakhemel­water voor hergebruik in de gebouwen. Het afvalwater wordt volledig gescheiden afgevoerd.

Vlotte mobiliteit

De mobiliteit op de campus is hiërarchisch gestructureerd, zodat zich geen conflicten voordoen. Van de steenweg voert een dubbele inkomdreef naar een grote ovonde die het verkeer verdeelt naar parkings, urgentiedienst, kiss-and-ridezone en bushalte. Een gescheiden fietspad op de campus, met verspreid liggende fietsparkings, sluit logisch aan op het fietsnetwerk van de directe omgeving.

In het verlengde van de gebouwen liggen de parkings voor bezoekers en personeel, gebundeld langs een centrale, groene parkeerboulevard. Ze zijn uitgevoerd in waterdoorlatende tegels met gebroken maasgrindopvulling. Ook onder het gebouw zijn er parkeerplaatsen. Betonnen wandelpaden in maasgrindkleur dooraderen de parkzone. Een brandweerweg in grindgazon ontsluit alle gebouwen.

Parklandschap

Het ontwerp van het parklandschap streeft naar een sterke natuur-landschaps­beleving vanuit de ziekenkamers en is gericht op een kostenbesparend beheer en onderhoud. Het park is opgebouwd als een open ruimte van inheems bloemenrijk grasland, met daarin los ingeplante solitaire hoogstambomen. Prairiebeplanting met meerstammige solitairplanten verlevendigt de patio­ruimtes tussen de gebouwen. Specifieke beplanting voor elke deelruimte verleent ze een eigen identiteit. Een dens, gevarieerd assortiment van inheemse parkbomen groent de parkings in en schermt ze visueel af.

Er is ook bijzondere aandacht voor kunst in het parklandschap.